Stille Omgang 2011

De Stille Omgang 2011 heeft als intentie:
Vernieuwt, maar behoudt het goede

Paulus noemt de Christenen 'kinderen van het licht'. Mensen die elkaar bemoedigen en steunen opdat zij in eenheid met Christus leven. Toch kan duisternis en nacht ons leven zodanig vertroebelen dat wij erdoor verdwaald raken. Men dreigt zijn ideaal te verliezen en alleen de moeilijkheden van de tijd blijven over. We dreigen ons te concentreren op de uiterlijke kant der dingen. Zulke mensen noemt Paulus ongeestelijke mensen. De Geest van Jezus die ons zou moeten leiden doet ons immers dieper zien!

Wij worden dan pas mensen van 'gezag' zoals Jezus zelf, niet omdat wij alles weten, maar omdat wij anderen weten te inspireren in hun leven, in ieders leven (ouders, kinderen, priesters, bisschoppen, jongeren en ouderen), niemand uitgezonderd. Dan wordt geloven geen zware last en geen keurslijf. We weten dat ook de Kerk van vandaag niet meer de Kerk van gisteren kan zijn en ook niet de Kerk van morgen. Wij zullen door te vernieuwen kunnen groeien in geloof. Allen hebben wij namelijk een zending.
Ieder op zijn eigen plaats in de kerk van Christus. Deze zending is van belang voor de Kerk en voor iedereen in de Kerk. Zo groeit het geloof. Een Kerk die zich teveel met zichzelf bezig houdt, verliest haar elan en haar overtuigingskracht. In de inleiding van zijn Encycliek Redemptoris Missio herinnert Paus Johannes Paulus II er met nadruk aan: de zending vernieuwt de Kerk, sterkt het geloof en de christelijke identiteit, geeft fris elan en nieuwe overtuigingskracht. Het geloof groeit als het wordt doorgegeven.
Geloven is doorhebben dat Jezus het hart zocht van de mensen, zijn woorden en daden niet achteloos rondstrooide. Hij sprak zijn woorden en stelde zijn daden met zorg zo dat zij gemeenschap zouden maken tussen Hem en de mensen. In onze tijd: tussen de herders van de Kerk en de gelovigen, opnieuw niemand uitgezonderd, wij allen.

Gewijde herders zullen van hun kant de waardigheid en verantwoordelijkheid van leken meer moeten erkennen en van hun wijze raad gebruik moeten maken zodat het christelijk geloof meer tastbaar gestalte krijgt en kan uitstralen in onze geseculariseerde wereld.
Zo kunnen wij ieder op onze eigen plaats in de Kerk van nu elkaar bemoedigen, inspireren, maar tegelijkertijd het goede behouden.

Theo Bulkmans

Stille Omgang: Pelgrimswandeling

Op zaterdag 19 maart organiseert de locatie Dominicuskerk van de Sint Ludgerusparochie te Utrecht, voor de twaalfde keer, een pelgrimswandeling via het landelijk gebied tussen Utrecht en Amsterdam naar Amsterdam. We verzamelen 8.15 uur en vertrekken om 8.30 uur vanaf de St. Dominicuskerk aan de Händelstraat in Oog in Al. De exacte route van dit jaar is nog niet bekend, maar het is mogelijk onderweg aan te sluiten. We verwachten rond 21.30 uur bij de Krijtbergkerk in Amsterdam aan te komen. We hebben er dan ongeveer 45 kilometer op zitten.

Deelnamekosten: € 40,- per persoon.
Dit is inclusief avondmaaltijd en busvervoer terug naar Utrecht.
Opgave: eventueel met vermelding van de opmerking dat men onderweg wil aansluiten, zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk 10 maart bij Will Kuijpers/Frans Middelham,
tel.: 030 – 2934683 of
e-mail stille.omgang # dominicuskerkutrecht (punt) nl **
Deelnamekosten graag vooraf overmaken op: giro 4444643
t.n.v. Kuijpers eo Middelham te Utrecht.

Stille Omgang - Busreis

Er rijdt een bus naar de Stille Omgang vanuit Nieuwegein.

Plaats van vertrek: Emmauskerk
Datum: 19 maart
Tijd: 22.15 uur
Kosten: € 12,-.
Opgeven: Mevr. van Doorn
Telefoon: 030 - 603 25 28
Internet: www.stille-omgang.nl

Het mirakel van Amsterdam (1345)

De oudste tekst die is overgeleverd over het Mirakel van Amsterdam komt uit een oorkonde van de Hollandse Graaf Albrecht uit 1378: ‘In Amsterdam, gelegen binnen het bisdom Utrecht, was een man zwaar ziek en vreesde te sterven. Om hem de laatste sacramenten toe te dienen werd een priester geroepen. Deze gaf hem na de biecht het heilig sacrament van de eucharistie. Echter na het eten van de geconsecreerde hostie kon de zieke een braakneiging niet onderdrukken. Hij ging naar de brandende haard van zijn kamer en braakte daarin het sacrament uit. Daarop bleek dat de zieke niet alleen de hostie onbeschadigd had uitgebraakt, maar dat bovendien het brood niet door het hoog opvlammende vuur werd aangetast.’
Latere bronnen voegen aan dit verhaal nog verschil-lende (nog wonder-baarlijker) variaties toe. Al in het jaar na de gebeurte-nis kwamen pelgrims naar de 'Heilige Haardstede', ook verkort tot 'Heilige Stede'. Er werd een kapel gebouwd, maar dit alles verdween tijdens de Reformatie. De kapel verhuisde naar het Begijnhof, maar werd zo verwaarloosd dat deze in 1899 werd afgebroken.
Intussen hadden in de jaren tachtig van de 19e eeuw enkele katholieke vrienden uitgezocht welke route destijds de priester met het heilig sacrament had gelopen tussen de Oude Kerk en de Heilige Stede. Zij besloten die route na te lopen en verkozen dat te doen in de vroege ochtend. Dit gebruik kreeg de naam van 'Stille Omgang' en groeide in de loop van de 20e eeuw uit tot een ware massagebeurtenis. In 1920 telde men twintigduizend deelnemers. Het hoogtepunt lag waarschijnlijk in 1957, toen plaatselijke kranten meldden dat er zo’n negentigduizend mannen hadden meegedaan. Na een flinke daling in de zestiger en zeventiger jaren van de 20e eeuw ligt het getal tegenwoordig rond de tienduizend.

Redactieservice, 2009