Horen, zien en bellen...

Vanmiddag trof ik bij de post een schrijven aan van Burgernet. De burgemeester van Utrecht nodigt mij vriendelijk doch dringend uit mee te doen. Ik hoef de meesten van u niet uit te leggen wat Burgernet is. Een snelle raadpleging via internet leert mij dat alle burgerlijke gemeenten van de geloofsgemeenschappen in onze parochie zijn aangesloten. De buurtparochie waar ik woon loopt gewoon nog wat achter. Maar de parochianen van de H. Drie-eenheid zijn waakzaam en alert.

Horen, zien en bellen, al is het in het nachtelijk uur. Zo dragen wij bij aan de veiligheid.
De advent nadert al weer.

En traditiegetrouw worden we op de eerste zondag van de advent verrast met een bericht uit Gods burgernet, dit jaar gesproken door Marcus: Wees waakzaam, want je weet niet wanneer het ogenblik daar is! Het gemeentelijk Burgernet is wat preciezer getuige een filmpje op internet: kijk uit naar twee jongens op een rode scooter en een van hen draagt een grijze trui. Een spannende klopjacht kan beginnen! En na afloop wordt je bedankt en kun je voorlopig weer even rustig slapen. Tot het volgende gevaar dreigt. In een onbewaakt ogenblik moest ik even denken aan de censoren die met hun sensoren naarstig kerkliederen aftasten die een gevaar zouden kunnen vormen voor de gemoedsrust van ons eenvoudige gelovigen.

Gods burgernet is van een andere toon. Wees waakzaam want het kan elk moment gebeuren! Wat dan? Dat de heer van het huis komt. O ja? Hoe dan? Tja, dat is minder eenduidig. Of toch niet? Op de laatste zondag van dit kerkelijk jaar heeft Gods burgernet nog een ander bericht ingesproken: kijk uit naar broodzoekers, kledingzoekers, dorstigen, vreemdelingen.

Nee, je hoeft geen klopjacht te openen. Kijk hun alleen maar eens recht in de ogen en luister eens goed naar hen. En laat dan weten wie je ziet en wie je hoort. Het zou de heer van het huis wel eens kunnen zijn. Want Bijbelse waakzaamheid heeft niets van doen met een opgeheven waarschuwende vinger: big brother is watching you!. Zij is een uitnodiging tot een intense aandacht voor de sporen van verlangen en hoop die God in mensen wekt. De advent is eigenlijk een soort trainingsstage in aandachtige aanwezigheid bij al wie en wat ons gegeven wordt op onze levensweg. Niet om angstig en benauwd achter elke boom, in elke onbekende of in elke dichterlijke vrijheid een potentieel gevaar te zien, maar om de kansen op leven en nieuwe inspiratie te ontdekken en vooral te zien als sporen van Gods komen naar ons toe. Van die aandacht zingt een bekende adventshymne: "Laat komen Hij die komen zal, verlangend zien wij naar Hem uit". En misschien kan de volgende bede onze aandacht nog verder verdiepen in deze trainingsperiode op weg naar Kerstmis.

"Zien en horen
een open blik
een oor dat hoort
een hart dat ruimte biedt
ontvankelijk voor de verrassing
van het ogenblik
een oogwenk
het stille geluid, onverwacht
een teken van nieuw leven.
Moge mij dat gegeven worden
iedere dag dat ik leef."
(Marie José Jansen en Gerard Zuidberg)

Bernard Höfte