Er zijn dit jaar bijzonder veel boodschappen ingezameld voor de
kerstpakkettenactie die de Caritas organiseert in samenwerking met de
Protestantse Gemeente van Nieuwegein-Noord, de Rankgemeente en CGK-NGK Gemeente
“Het Anker”. Deze week worden pakketten samengesteld en volgend weekend worden
ze rondgebracht.
Op woensdag 7 december nam Ris van
Veenendaal afscheid als redactielid van de Hoeksteen.
Vergezeld door haar man Cor, kinderen en een kleinkind
verscheen ze op het parochiecentrum van de Nicolaaskerk voor
een kopje koffie en een gebakje. Het was voor haar een
verrassing dat zo’n grote groep parochianen gehoor had
gegeven aan de uitnodiging. Er was het huidige redactieteam,
maar ook veel oud-redacteuren waren aanwezig.
Namens de Centrale Kerkcommissie Tabor sprak Armand Höppener
Ris toe.
Hij onderstreepte het belang van de Hoeksteen voor de
Tabor-geloofsgemeenschap en hij stond stil bij de serie die
Ris geschreven heeft over de zeven werken van
barmhartigheid. Deze thema’s, zo zei hij, zijn belangrijk om
na te streven wanneer je christelijk leven in de praktijk
wilt brengen.
Hij overhandigde Ris een oorkonde en een sculptuur van
een roos. De roos symboliseert de bloei en verwijst naar de
25 vruchtbare jaren die Ris als constante factor binnen de
redactie, als vrijwilliger heeft gewerkt.
Vervolgens sprak Paul Nieuwenhuis namens de redactie. Hij
haalde herinneringen op aan dingen die de Hoeksteenredactie
heeft meegemaakt en de technische ontwikkelingen die zijn
doorgemaakt. Hij bood haar een fotoboek aan als herinnering.
Dat fotoboek is hieronder door te bladeren.
Tot slot bracht José Schults een toast uit en is ze
toegezongen door alle aanwezigen.
Van 4 tot 6 maart was een oecumenisch kloosterweekend georganiseerd door de Protestantse
Gemeente Nieuwegein Noord, De Rank Gemeente en de geloofsgemeenschap Tabor
uit Nieuwegein.
Onderstaand foto's van Paul Nieuwenhuis, Bert Stekelenburg, Marilene Gathier,
Paula Bonouvrié en Adriaan Oosterbeek. Wilt u ook foto's inzenden: hoeksteen
# tabor-nieuwegein (punt) nl. **
Kan je naast Jezus op hoge hakken lopen?
In het weekend van 4 tot 6 maart was weer een oecumenisch kloosterweekend. Dit
jaar was de locatie de Priorij Emmaus in Maarsen. Dit jaar was het thema “De Emmausgangers”,
het verhaal van de twee leerlingen die na Pasen treurend over de dood van Jezus
op weg waren naar de plaats Emmaus en door Jezus’ dood het perspectief in hun leven
kwijt waren.
Onderweg ontmoetten deze Emmausgangers een vreemdeling die met hen meeliep. Deze
vreemdeling legde hen aan de hand van de Schriften uit waarom Jezus moest sterven
en gaf hen hiermee een nieuw perspectief in hun leven. Toen zij hem uitnodigden
voor een maaltijd herkenden zij Jezus door het breken van het brood.
Op de eerste avond werd iedere deelnemer uitgenodigd uit een grote stapel schoenen,
van bergschoen tot sandaal en kinderschoen tot hoge hak, een keuze te maken en te
vertellen op welke type schoen hij/zij in het leven staan en waarom. Ontroerend
en verwarmend hoe ieder spontaan wilde vertellen over zijn/haar keuze en wat in
zijn / haar hart omging. “Maar kan je dan naast Jezus op hoge hakken lopen” vroeg
een van de deelnemers zich af?
De workshops van de volgende ochtend gingen dieper in hoe wij onze levensweg bewandelen
en hoe het Emmausverhaal ons op dieptepunten van ons leven nieuw perspectief kan
bieden.
In de middag was er een wandeling in de stille natuur. We liepen langs de Vecht
en door de polders. Sommigen liepen in stilte nadenkend over levenspad, anderen
in gesprek met elkaar van gedachten wisselend over zijn / haar levenspad.
Tijdens de avondsluiting werd het verhaal van de Emmausgangers in verschillende
vormen gebracht en besproken. Het oecumenisch aspect en de verbondenheid met elkaar
kwam goed tot uiting in het hand en hand staande zingen van het lied: Ubi Caritas
et amor. Deus ibi est.
Daarna was er een gezellig samenzijn onder het genot van een drankje en wat er
verder door de deelnemers was meegenomen.
Zondag hadden wij allen na de eucharistieviering een gesprek met de gastenzuster,
zr. Mirjam, waarna zij ons rondleidde in de priorij.
Na de laatste maaltijd hadden wij nog een bijeenkomst als afsluiting van het
weekend. Er werden gedichten met betrekking tot Emmausgangers en Ontmoeting onderweg
voorgedragen. Als afsluiting van het weekend zongen we samen het mooie vredeslied
uit Iona.
Het klokgelui voor elke viering was steeds weer een uitnodiging van God om tot
Hem te komen. De vier dagelijkse vieringen brachten onze ziel tot rust door de psalmen
die, soms op monotone wijze in het gregoriaans, gezongen werden. Het fijne hiervan
is, dat dit gezang je dan nog meer echt tot je zelf doet komen.
Het boeiendste van dit weekend was, dat je mensen die je op vrijdag nog niet
kende, op zondag als vriend(in) gedag zegde. Op zo’n moment denk je dan, hoe liep
ik met Jezus als mijn reisgenoot dit weekend: zelfbewust op hoge hakken, aarzelend
op kinderschoenen, op open sandalen of op stevige wandelschoenen?
Wij hebben grote moeite gedaan om alle informatie op deze website
te verifiëren. Desondanks zijn fouten niet uit te sluiten en daarom kunnen geen rechten worden ontleend aan de informatie op deze website.
** Teneinde spam in te vermijden hebben de vermelde
e-mailadressen zodanig genoteerd dat ze voor spammers moeilijker te vinden
zijn. Schrijft u in plaats van # het @-teken en voor (punt) gewoon .
In het e-mailadres komen geen spaties voor. We vragen u om begrip voor deze
maatregelen.