• Een fotoimpressie
• Nieuwegein: Parochie van het Jaar 2003
• Juryrapport Parochie van het Jaar 2003
• Impressies van het feest
• Christoforus

Foto-impressie

klik op de foto's voor een groter beeld

Parochie van het jaar 2003

Voor de derde keer nodigde Studio RKK parochies uit om mee te dingen naar de titel Parochie van het Jaar. Het onderwerp waarop men wilde selecteren was: Communicatie.
Als Taborparochie durfden wij die uitdaging aan. Met bijzondere inzet van de redactie van de Hoeksteen, met name Paul Nieuwenhuis en Dorothea Brylak, werd een prachtig document samengesteld en ingezonden. Het kon haast niet misgaan; zo goed zag het eruit.
Wij werden genomineerd en op zondag 28 maart brak de spanning; wij mochten met trots de trofee in ontvangst nemen. Het bericht verspreidde zich razendsnel door heel Nieuwegein.
Veel parochianen waren 's middags aanwezig bij de Tv-opname in de St. Jan in Vreeswijk en alle overige parochianen konden op woensdag 31 maart in het programma Rond Kerk en Kroeg meegenieten van onze feestvreugde.
"En dat was het dan" zou je kunnen zeggen.
Het prachtige beeld van Christoffel zal de komende weken op allerlei plaatsen in de parochie worden getoond en zal uiteindelijk een vaste plaats krijgen binnen de parochie.
Zijn we nu klaar met onze communicatie; hebben wij ons ideaal bereikt?
Vergeet het maar; wij staan nog pas aan het begin.
Wij zijn dankbaar en trots op alles wat door veel vrijwilligers in de parochie tot stand is gekomen. We willen graag op de ingeslagen weg doorgaan en daartoe is het project Levende Stenen een goed middel. Als parochie willen wij uitstralen dat het werk binnen de parochie alleen maar mogelijk is met behulp van al die mensen die tijd beschikbaar stellen: de doeners en de denkers. Zij zijn de levende stenen van ons 'kerkgebouw'.
Stenen hebben goed voegwerk nodig; samenwerking tussen werkgroepen van levende stenen is heel belangrijk, onmisbaar. Zeker als wij straks binnen de regio veel meer onze eigen 'boontjes moeten doppen' moet er een goedlopende organisatie zijn.
Met vallen en opstaan, zal dat gepaard gaan, maar wij laten ons steeds weer inspireren door Christoffel, die ons er steeds aan moet herinneren dat communicatie bij ons moet horen.
Dit zal ook nodig zijn bij de regiovorming: communicatie binnen de eigen kerkcentra, binnen de Taborparochie en communicatie naar de andere parochies binnen de regio.

José Schults, Parochiebestuur

Een verrassende zondag

De jury van de RKK-verkiezing 'Parochie van het Jaar 2003' heeft onze parochie als winnaar uitverkoren. "Een parochie met een ziel, met een levend christelijk ideaal." Zo oordeelde de jury.

Bruggen bouwen
De jury onder leiding van hulpbisschop De Korte van Utrecht nomineerde zeven parochies. Dit jaar zijn de parochies beoordeeld op hun communicatieve kwaliteiten. De RK Taborparochie uit Nieuwegein wordt in het juryrapport geroemd vanwege de interne communicatie tijdens de fusie met de overige geloofsgemeenschappen in Nieuwegein, de manier waarop ze communicatie inzet als middel om bruggen te bouwen en de samenhang die wordt aangebracht tussen liturgie, diaconie en catechese door een jaarthema in het leven te roepen. In het oog springend vond de jury het initiatief van de parochie om met een kraam op de plaatselijke markt haar 'waar' te verkopen.

Verrassing

De uitslag van de wedstrijd is voor alle betrokkenen een goed bewaard geheim gebleven. Studio RKK presentator Wilfred Kemp kwam op zondag 28 maart met beeld en bloemen bij de mededelingen de Nicolaaskerk binnen om de uitslag bekend te maken. Daarna vertrok men naar de Emmauskerk met het goede nieuws. In de Barbarakerk, waar op die morgen een viering was volgens de Byzantijns-Slavische ritus, maakte de voorganger, Abt Al, de uitslag bekent. Meteen werden er de klokken geluid en werd het nieuws via taborparochie.nl bekend gemaakt.

Feest

Zondagmiddag was het feest. In het bijzijn van vele parochianen zijn de televisieopnamen van het programma studio RKK gemaakt. De opnamen vonden plaats in Sint Jan, aan de Dorpsstraat.
Als vertegenwoordiger van onze parochie werd mevrouw Schults, lid van het parochiebestuur, geïnterviewd. Verder was (hulp) bisschop De Korte aanwezig die als voorzitter van de jury uitlegde waar de Taborparochie zo goed in is. Het programma werd op 31 maart op Nederland 1 uitgezonden.

Trots

Studio RKK-eindredacteur Leo Fijen vindt het van groot belang dat door deze verkiezing parochies aan elkaar kunnen laten zien hoe je vitaal kunt zijn. "Wil je vitaal blijven, dan moet je aan elkaar laten zien hoe je kunt communiceren. We moeten laten zien dat we trots zijn op onze geloofsgemeenschap want als we die brug naar buiten toe niet kunnen slaan, zijn we nergens."

Glimmende ziel ipv brochure

Volgens de jury is het nog goed te merken dat op het terrein van communicatie voor parochies nog een wereld te winnen is. Zeker in een tijd waarin een goede externe en interne communicatie van groot belang is voor een vitale parochie. Communicatie is meer dan een interview in een lokale krant of voor een plaatselijke microfoon. Een parochie met een ziel en met een levend christelijk geloof heeft ook anderen iets te melden, ook zonder glimmende brochures. Aldus de jury.

Overige genomineerden

De overige genomineerden waren dit jaar: de Johannes en Jacobus Dukenburg uit Nijmegen (2e plaats), de Sint Martinus uit Gennep (voor de 3e keer geëindigd op de 3e plaats), de O.L.V van Altijddurende Bijstand uit Sliedrecht (speciale vermelding van de jury), San Salvator uit Den Bosch, de parochie van de H. Joannes de Doper uit Hoofddorp en de Maria ten Hemelopneming uit Vianen.

tekst ontleend aan Katholieknederland.nl en rkkerk.nl

De aanmelding van de Taborparochie

Begin februari 2004 heeft het parochiebestuur ons gevraagd om met de aanmelding voor de wedstrijd Parochie van het jaar aan de slag te gaan. Ons, dat is de redactie van de "Hoeksteen".
Natuurlijk zijn we blij dat we dit jaar het 25 jarige jubileum van ons parochieblad kunnen vieren en verwijzen we met trots mensen naar onze internetsite, maar communicatie is in onze ogen veel breder.
We zijn eerst gaan kijken wat 'van Dale' daarover zegt. Volgens dit woordenboek is communicatie "het uitwisselen van informatie". Dat op de eerste plaats. Maar wat heb je aan informatie als je daar vervolgens niets mee doet. Geslaagde communicatie verbreedt niet alleen onze horizon, maar zet mensen in beweging. Door een goede communicatie binnen en buiten de parochie bouw je bruggen tussen jong en oud, tussen kerkelijk betrokken mensen en mensen die eerder randkerkelijk of zelfs niet-kerkelijk zijn, tussen de parochie, andere christelijke of niet-christelijke geloofsgemeenschappen, de burgerlijke gemeente en maatschappelijke instellingen. Zo put je uit verschillende bronnen. Zo bouw je mee aan een vitale parochie. Een parochie, die oog heeft voor de "eigen" mensen, maar ook alert blijft op wat er in de naaste omgeving of wereldwijd gebeurt en daarop antwoordt.
Met de deelname aan de wedstrijd hopen we elkaar als gelovige mensen te stimuleren en een bijdrage te leveren aan hoe je een levendige parochie kunt zijn.
In deze Hoeksteen geven we u een enigszins verkorte weergave van de aanmelding, compleet met de foto's die opdiepten uit ons archief en gebruikten om ons verhaal te illustreren.

Gegevens van onze parochie

aantal parochianen 17.895
gemiddeld wekelijks kerkbezoek 760 parochianen / 3 kerken, volgens Kaski 2003
aantal vrijwilligers 925

Wat maakt de manier waarop we communiceren bijzonder?
We maken in ons antwoord onderscheid tussen interne en externe communicatie.

Interne communicatie

We proberen intern op verschillende niveaus te communiceren. Dit heeft te maken met het fusieproces dat we in Nieuwegein hebben doorlopen. Onze parochie is drie kerken rijk. In de loop der jaren hebben we ondervonden hoe belangrijk het is een hechte kerngroep in en rondom de drie kerkgemeenschappen te hebben. Elke werkgroep draagt haar steentje bij aan de voortgang en de vitalisering van de eigen deelgemeenschap - om het maar even zo te noemen. Maar er zijn ook een aantal activiteiten, die overkoepelend, dat wil zeggen op Taborniveau plaatsvinden. Onderlinge communicatie binnen de drie kerkgemeenschappen en op overkoepelend gebied is daarbij van groot belang. Door de oprichting van centrale commissies, waarvan telkens één lid deel uit maakt van de parochievergadering, proberen we de communicatielijn zo kort mogelijk te houden. Uiteraard, waar mensen zijn, mislukt communicatie ook (wel eens).
Iedereen, de afzonderlijke parochiaan, de werkgroepen en commissies, de parochievergadering, het parochiebestuur of het pastoraal team is elke keer opnieuw uitgenodigd om zijn of haar communicatieve bijdrage te leveren.

Externe communicatie

We hebben op verschillende manieren de mogelijkheid tot externe communicatie. Plaatselijke of regionale kranten houden een plekje vrij voor een bijdrage vanuit de kerk. Het is aan ons er gebruik van te maken, wat regelmatig gebeurt, omdat met name vrijwilligers het initiatief nemen.
Samen zijn we sterk. Daarom houden we vanuit het oecumenische pastoresconvent jaarlijks contact met de burgerlijke gemeente Nieuwegein. Plekken van bezinning en rust in (nieuwe) openbare gebouwen komen dan ter sprake, naast een vernieuwde invulling van de jaarlijkse Dodenherdenking.
Als kerk staan we open voor goede doelen. Wij nemen het initiatief, stellen ons kerkgebouw ter beschikking en bieden ruimte aan kerkelijke en niet-kerkelijke organisaties en stichtingen om hun goede doel aan te prijzen. Ook zijn we niet te verlegen om als kerk op de wekelijkse markt te staan om financiële middelen te verzamelen voor het eigen kerkgebouw of voor onze missionarissen.

Activiteiten op het gebied van communicatie waar we als parochie trots op zijn:

Er is een groot aantal dingen waarop onze parochie bijzonder trots is. In dit kader beperken we ons tot een aantal zaken die een relatie hebben met communicatie.

Markten

Elk jaar worden er markten georganiseerd, zoals de Goede Doelenmarkt en de Barbaramarkt. Tijdens de Barbaramarkt maken een aantal vrijwilligers zich sterk voor de ondersteuning van het werk van de eigen missionarissen en voor een flinke eigen bijdrage aan de aanstaande restauratie van de Barbarakerk. De restauratiegroep is eveneens aanwezig op de wekelijkse markt in Nieuwegein-Vreeswijk.
De Goede Doelenmarkt is een initiatief van de Nicolaaskerk. De kerkcommissie nodigt elk jaar verschillende organisaties of stichtingen uit om voor hun goede doel te werven. Het gaat hierbij om kerkelijke en niet kerkelijke doelen. In het verleden was dit één bron voor de inmiddels afgeronde restauratie van de Nicolaaskerk.
Niet kerkelijke doelen kun je onderverdelen in doelen dichtbij en veraf. Zo konden wij in 2003 een bijdrage leveren aan het op te richten Hospice hier in Nieuwegein. Maar ook organisaties als Amnesty International, Greenpeace en het WWF zijn graag geziene gasten.

Inzet ledenadministratie

Met behulp van de parochiële ledenadministratie worden kinderen in de leeftijdscategorieën 4-12 jaar door het catechesesecretariaat consequent uitgenodigd voor kerk- en bijbelcatechese. Door het direct aanschrijven van deze kinderen is er een hoge opkomst ook van "randkerkelijke" gezinnen. Deze vorm van catechese vindt ongeveer zes keer per jaar plaats. Daarnaast zijn er de wekelijkse kindernevendiensten. Een groep jonge en enthousiaste vrijwilligers, vaak moeders en / of vaders van kinderen van die leeftijd werkt samen met de catecheet en het catechesese-cretariaat. Sommigen brengen daarbij hun beroepservaring in en bouwen op die manier mee aan een jonge en vitale parochiegemeenschap. De kerk- en bijbelcatechese kent een themaritme van 3 jaar, in aansluiting aan de kerkelijke jaren A, B en C.

Parochieblad en website

Parochieblad Hoeksteen en Taborparochie.nl zorgen voor een uitgebreide uitwisseling van informatie en inspiratie onder de parochianen. Met name de website brengt ons in contact met gelijkgestemden in Nederland, België en de door onze parochie ondersteunde parochies in Azië, Afrika en Zuid Amerika. Meer dan eens gebeurt het dat we met andere parochies in gesprek komen over onze bezigheden.

Hieronder volgen tabellarisch enkele voorbeelden van in- en externe communicatie.

Juryrapport Parochie van het Jaar 2003

De jury van de RKK-verkiezing 'Parochie van het Jaar 2003' heeft de RK-Taborparochie in Nieuwegein als winnaar uitverkoren. "Een parochie met een ziel, met een levend christelijk ideaal." Zo oordeelde de jury. Hieronder de volledige tekst van het rapport.

Algemene opmerkingen
Dit jaar werden de inzendingen voor de verkiezing van de parochie van het jaar beoordeeld op het thema 'communicatie'. Aan de kwaliteit van de inzendingen is volgens de jury goed te merken dat er op het terrein van 'communicatie' voor parochies nog een wereld te winnen is. En dat in een tijd waarin goede interne en externe communicatie van groot belang is voor een vitale parochie. De kerk wordt namelijk meer en meer een vrijwilligersorganisatie en dat stelt nieuwe eisen aan de kwaliteit van de interne communicatie. Daarnaast is goede externe communicatie belangrijk omdat voor steeds meer mensen aan de rand en buiten de kerk geldt dat zij óf een totaal verouderd beeld hebben óf volledig onwetendheid zijn over wat parochies zijn en doen.
De jury maakte uit de inzendingen ook op dat men public relations en communicatie soms alleen ziet als een technische zaak. Maar communicatie is meer dan een mededeling in de plaatselijke krant of een pastor voor de microfoon of camera van de lokale omroep. Parochies die hoog in de ranglijst eindigden lieten zien dat communicatie voor hen betekent wat in vaktermen heet 'living the brand'. Een parochie met een ziel, met een levend christelijk geloof heeft anderen iets te melden, ook zonder glimmende brochures.

RK Taborparochie te Nieuwegein
Voor de derde verkiezing van de parochie van het jaar beoordeelde de jury 22 inzendingen en kwam zij tot een lijst van 7 genomineerden. Uit die genomineerden kwam de RK Taborparochie in Nieuwegein als winnaar tevoorschijn omdat zij op verschillende punten een voorbeeldfunctie kan vervullen voor andere parochies is Nederland.

De Taborparochie heeft interne communicatie met succes ingezet als middel om een fusieproces tot een goed einde te brengen. Het resultaat van de fusie was daardoor niet een brei waarin niemand zich meer herkent, maar drie vitale en samenwerkende gemeenschappen. Zo biedt de Taborparochie een aantrekkelijke combinatie van gemoedelijkheid van het platteland en de uitdagingen van een nieuwbouwwijk. De jury vindt in dit verband de naamgeving 'Tabor' en de verwijzing naar de gedaantewisseling van Christus op de berg Tabor heel inspirerend. Zo wordt er een verband gelegd tussen het fusieproces en de hoofdbron van christelijke inspiratie, het evangelie.-

De Taborparochie verstaat onder communicatie ook ´bruggen bouwen´. Zij zet communicatie in als middel om bruggen te slaan tussen de geloofsgemeenschap, rand- en niet-kerkelijken, de burgerlijke gemeente, andere christelijke en niet/christelijke geloofsgemeenschappen en maatschappelijke instellingen. Een origineel initiatief is bijvoorbeeld de wekelijkse kraam die de parochie op de plaatselijke markt heeft. Een origineel en dapper initiatief vindt de jury. Ook de goed verzorgde en overzichtelijke website speelt een belangrijke rol bij het 'bruggen bouwen'.

De Taborparochie zet eenvoudige middelen die voor iedere parochie voorhanden zijn op een effectieve manier in, bijvoorbeeld: met behulp van de parochiële ledenadministratie doet men doelgerichte mailings, men biedt gericht artikelen aan aan plaatselijke en regionale media en 'last but not least' spant simpelweg een spandoek over de straat.

Voor de Taborparochie betekent communiceren ook dat zij samenhang aanbrengt tussen vieren, dienen en leren. Liturgie, diaconie en catechese krijgen die samenhang door het vaststellen van een jaarthema. De centrale rol van catechese duidt er op dat de parochie zichzelf ziet als een lerende gemeenschap. In de Taborparochie is communicatie dus niet alleen een techniek die men goed beheerst, deze parochie is bezield van het christelijke levensideaal en heeft daarmee echt iets te melden aan mensen binnen en buiten de kerk.

Hilversum 28 maart 2004

Mgr. G. de Korte, hulpbisschop van Utrecht
Mevr. A. Bijleveld, burgemeester Hof van Twente
Mevr. M. de Jong, uitgever bij de Katholieke Bijbelstichting
dhr. J. Mourits, senior consultant communicatie Berenschot
dhr. F. Slangen, voorzitter KRO
dhr. A. van Aarle, pastor Oegstgeest (winnaar 2002)
dhr. J. Hendriks, praktisch theoloog, auteur van "De gemeente als herberg"

Een impressie van het feest

De Taborparochie ontving van velen een felicitatie in de vorm van een telefoontje, een kaartje, een e-mail, en bijdrage in ons gastenboek op internet. Hartelijke bedankt voor uw spontane reacties!
Op de volgende pagina's willen we u presenteren wij een greep uit de reacties.

Het actief gebruik van de ledenadministratie is voor parochies van groot belang in deze tijd, omdat het Bisdom beleid (missionair zijn) hiermee krachtig ondersteund kan worden. Als je niet meer weet wie je leden zijn en wat die leden van je verwachten en van je vragen, dan wordt het moeilijk om vitaal te blijven.
Ik ben blij dat het actief gebruik van de leden.adm., zoals we dat in Nieuwegein al jaren doen, binnen het thema communicatie gewaardeerd wordt. In de voorlichtingsvideo van Sila over het creatief gebruik van de ledenadministratie neemt Nieuwegein met het catechese volgsysteem een voorschot op hoe dat eigenlijk overal zou moeten worden toegepast.
Stef van der Steen

Ik feliciteer de Taborparochie heel bijzonder met de prijs die ze gewonnen hebben als de parochie van het jaar. Als ik aan de Taborparochie denk, dan denk ik op het ogenblik aan de parochie van de marktkraam want ze zijn missionair en ze zijn iedere week op de markt aanwezig waar ze kennis geven van hun bestaan en hun aanwezigheid en de activiteiten. Ik ben ik de parochies geweest, dat zijn de Barbara en de Nicolaas en de Emmaus. Ik vond toen altijd daar een hele levendige geloofsgemeenschap en ik ben blij dat deze gebundeld is. En dat mag in deze tijd een huzarenstuk worden genoemd, dat 3 parochies tot een harmonieuze eenheid versmelten en toch hun eigen identiteit behouden. Ik hoop dat het een voorbeeld mag zijn voor andere parochies in ons bisdom. De prijs wordt dan ook gegeven onder het hoofd "communicatie". Er is een echte goede geloofscommunicatie, wezen en fundament van de parochie, als geloofsgemeenschap. De catechese is er heel goed uit de verf gekomen. En er is ook een hele goede communicatie tot stand gekomen zowel naar binnen toe en naar buiten toe.
De Taborparochie, alle vrijwilligers, alle mensen die hieraan hebben meegewerkt, mijn hartelijke gelukwensen.
+ Adrianus kardinaal Simonis

Ik was als secretaris van het parochiebestuur nauw betrokken bij dit project. Toen bleek dat wij waren genomineerd en de KRO informeerde wanneer er TV opnames gemaakt konden worden van de marktkraam werd het voor mij heel spannend.
Op de radio hoorde ik zaterdagavond namelijk dat de winnende parochie op zondagochtend zou worden "overvallen" tijdens de viering. Ik droomde er zelfs van! Aan het eind van de viering in de Barbarakerk werd het bericht voorgelezen dat de Tabor had gewonnen. Ongelofelijk. Een spetterende verrassing. Wij feliciteerden elkaar!!
Dat ons rapport zoveel indruk op de jury had gemaakt was iets om heel erg trots op te zijn. Parochie van het jaar 2003 wat een uitverkiezing.
Gauw op Internet kijken en ja hoor het jury rapport en een felicitatie van de kardinaal waren er op te lezen. Toen direct mijn lijst met bepaalde vrijwilligers bellen (ik was in ieder geval voorbereid) om hen uit te nodigen voor de Tv-opname in de St. Jan.
Tineke Steen

Zondagochtend werden wij verrast door de Protestantse Gemeente Noord. Het is bij de protestanten de gewoonte dat de bloemen die in de dienst voor de versiering zorgen na de dienst bij iemand worden thuisbezorgd. Meestal bij zieken! Vandaag was een van die boeketten voor onze parochie; er hing een kaartje aan met de felicitaties van de Gemeente Noord. Wij werden telefonisch en persoonlijk bij de vergadering van de OWG al gefeliciteerd. Jan Nauta en ook Ria Pasterkamp (vanuit Leiden!) hebben ons al uitbundig verteld hoe trots ook zij zijn met onze uitverkiezing.
José Schults

Parochie van het jaar,
Ik kwam die Zondagmorgen terug van de Vormselviering in Vinkeveen. Op het antwoordapparaat klonk de stem van pastor Wim Heuver: "De Tabor is dus parochie van het jaar geworden, en vanmiddag komt de KRO daar opnamen van maken en als je wilt ben je welkom. " En het was heel plezierig om die middag tussen allemaal trots glimmende parochianen te mogen zitten. Trots kunnen zijn op je kerk, je parochie, het gelovig werk dat je samen doet, dat zou ik vele andere parochies en parochianen ook gunnen. Want ik heb gezien en gevoeld dat dat mensen goed doet! Dat het hart- en gemeenschapversterkend is!
Jullie zijn gekozen om je communicatieve kwaliteiten, zowel intern, binnen de parochie die uit drie is samengesteld, alsook naar buiten toe, uitstralend, missionair. En Leo Fijen besloot die middag daarbij aansluitend met een oproep: "Laat zien wie je bent, wat je doet. Houd het niet voor jezelf maar deel het met anderen, maak het bekend, laat het horen en zien." Misschien is dat de les die we allemaal uit jullie eerste prijs mogen trekken. Er gebeuren in vele parochies en parochieverbanden, op vele plaatsen veel goede dingen. Degenen die het doen, zullen misschien zeggen: "Maar dat is toch niets bijzonders. Dat hoeven we toch niet allemaal meteen mee de straat op?". Maar toch. Je kunt ook te bescheiden, te terughoudend zijn. En dat brengt geen mensen die trots zijn op hun kerk, trots op wat ze samen, met en voor elkaar, doen. Teveel binnenskamers blijven en daar gaat geen uitnodiging, geen appel van uit. Vele kleine dingen kunnen groot gemaakt worden, doordat je ze een plaats geeft. Doordat je ze benoemt, aanwijst, doorvertelt, aan elkaar laat zien. "Commune", dat is dat je het gemeenschappelijk, van de hele gemeenschap maakt.
Mooi dat jullie als parochie juist op dit punt uitgekozen zijn.
Henk Bloem, deken.

Van harte wil ik u gelukwensen met de onderscheiding "Parochie van het jaar 2003".
Een goede prestatie, waar positieve inzet en creativiteit aan ten grondslag liggen.
Goede interne communicatie, maar tevens ook een open oog naar buiten toe. De mensen opzoeken o.a. door middel van een kraam op de markt, een fantastisch idee. Zeker in deze tijd is het van groot belang om mensen te enthousiasmeren, hetgeen u goed lukt.
Ik wens u voor de toekomst nog veel wijsheid en creativiteit toe.
Drs. C.M. de Vos, Burgemeester

Van harte gefeliciteerd met jullie uitverkiezing tot "parochie van het jaar". Met recht mogen jullie daar trots op zijn, vooral vanwege het thema communicatie. Van ganser harte wens ik jullie verbreding en verdieping toe van deze communio. Via jullie website blijf ik op de hoogte en in mijn gebed blijk ik jullie gedenken. Dit alles met een gevoel van 'n zeker trots in mijn hart.
Zr. Ria van Loveren.

Blij verrast en vooral trots hoorde ik aan het einde van de 9.30 uur viering van de voorbije zondag in de Barbarakerk
dat wij gekozen zijn uit de 7 genomineerde parochies tot; PAROCHIE VAN HET JAAR. Ik beleefde die bekendmaking vol trotse gevoelens, trots omdat ik mij gelukkig prijs deel te mogen uit maken van onze Tabor parochie. Een parochie die door hen die vergelijkingsmateriaal hebben zó goed gevonden wordt. Ik hoop van harte dat wij zo door kunnen blijven gaan. Hartelijk dank aan alle medevrijwilligers. John Schoordijk (voorz.Kerk Commissie Barbara)

Het was maar goed, dat ik voor de mooie viering met het Byzantijns koor niet wist, dat de voorganger na "mijn" mededelingen zelf ook nog iets wilde zeggen. Nu was voor mij de verrassing des te groter, dat wij Parochie van het jaar geworden waren en ik schijn dat ook uitgestraald te hebben, werd mij naderhand verteld. Het was voor mij en vele anderen een dag met een gouden randje. Iedereen was blij en dat heeft de hele week doorgewerkt. Volgens het woordenboek betekent communicatie ook gemeenschap. Als vrijwilliger in onze geloofsgemeenschap heb ik best veel contact ook met de mensen van Emmaus en Nicolaas en natuurlijk ook Barbara en dan is duidelijkheid in de communicatie heel belangrijk. Luisteren naar elkaar, begrip hebben voor elkaar en naar de toekomst kijken. Dan kun je bruggen bouwen, dichtbij en ver weg.
St. Christoffel heeft de goeie weg naar de Tabor gelopen en laten wij op deze ingeslagen weg verder gaan. Thea van Vliet

Beste beklimmers van de Tabor,

Geweldig dat u de parochie van het jaar mag zijn. Het is voor mij niet helemaal een verrassing, omdat ik in de laatste jaren wel heb gemerkt, hoe intensief u bezig bent geweest met het opbouwen van de gemeenschap.
Ik weet hoe moeilijk het is om met meerdere gemeenschappen samen te werken en te komen tot een nieuwe structuur. Nog moeilijker is het om aan een nieuwe gemeenschap "een ziel" te geven, waar spiritualiteit wortels krijgt, waar Gods verhalen een bodem vinden en waar evangelie concreet wordt beleefd.
Ik heb er bewondering voor dat u zich niet hebt laten verleiden tot alléén letterlijke opbouw van uw Godshuizen maar het gepaard liet gaan met inhoudelijke en spirituele opbouw en goede communicatie.
Bestuur, pastores en een groot aantal vrijwilligers kunnen met dankbare trots omzien en vol goede moed onderweg blijven en onderweg in gesprek blijven met God en met elkaar.

Gods beste zegen bij uw werk en hartelijke groet, Theo de Wit, oud-deken

De redactie ontving vele felicitaties, onder andere van:

Ds Anne-Mieke van der Plaat (Rankgemeente)

Henk Vos, namens Raad van Kerken Nieuwegein

Frans Overbeek (Soest)
Joost Jansen o.praem (Heeswijk)
Pastor Rob Lijese (Rotterdam-IJsselmonde) winnaar 2002

Hierbij wens ik u van harte geluk met de verkiezing "Parochie van het Jaar". Ik heb helaas (door mijn drukke werkzaamheden in ziekenhuis en verpleeghuis) de uitzending op de televisie niet kunnen zien, maar ik las het bericht in het tijdschrift "rkkerk". In het juryrapport kwam ik de parochie tegen zoals ik haar ken uit mijn pastorale jaar nu zes jaar geleden: open, gastvrij, geïnspireerd en inspirerend. Ik wens u, ook namens mijn man Jaap, alle goeds voor de toekomst
Willy Berendsen

Christophorus (Christoffel) betekent Christusdrager.

De Taborparochie ontving het beeld van de Heilige Christoforus of Christoffel. Maar wie is toch Christoforus? In de kerkcatechese van de kinderen vertellen we het verhaal zo:

Er was eens een grote en sterke man. Een boom van een kerel. Iedereen is bang voor hem. Niemand gaat met hem om. Daarom krijg hij van niemand een naam.

Omdat hij groot en sterk is, wil hij de machtigste man van de wereld dienen, iemand voor wie hij zelf bang kan zijn. Eerst komt hij bij een koning die alles bezit wat voor geld te koop is. Dat lijkt hem de machtigste op aarde. Die wil hij dienen.

Maar al snel merkt hij dat de koning bang is voor de duivel. Die is sterker dan hij, want die werkt met moord en brand. Daarom gaat hij in dienst van de duivel die overal mensen berooft, doodt, hun huizen plundert en in brand steekt.

Na een tijdje merkt hij dat de duivel toch niet echt de hoogste baas is. De duivel is bang voor Christus aan het kruis. Daarom zegt hij zijn dienst bij de duivel op en gaat op zoek naar Christus van het kruis. Als die sterker is dan de duivel, dan wil hij die man alleen dienen.

Hij vraagt overal waar hij die man van het kruis kan vinden, totdat hij tenslotte verdwaalt in een bos. Daar komt hij bij een kapelletje terecht van een kluizenaar. Aan hem vraagt hij ook weer: Waar kan ik de man van het kruis vinden, want die wil ik dienen?

De kluizenaar zegt: "Ga met je grote handen en je sterke benen de mensen helpen. Daar ginds bij de rivier staan ze soms te wachten omdat ze er niet over durven. Ze zijn bang om te verdrinken. Als jij die mensen helpt oversteken, dan ben je in dienst van de man van het kruis en zul je hem zien."

Hij gaat naar de rivier en helpt mensen om de rivier over te steken. Hij krijgt nu voor het eerst een naam. Ze noemen hem Forus, de veerman. Na zeven jaar, het is midden in de nacht, trekt bij zijn veerhuisje iemand aan de bel. Met slaperige ogen komt Forus naar buiten. Daar staat een kind. "Kunt u me naar de overkant brengen?", vraagt het kind, "ik durf niet alleen, ik ben zo bang dat ik verdrink!"
Forus wrijft zijn ogen uit en bromt wat over het late uur, een kind alleen in de nacht, het hondenweer en nog zo wat. Maar tenslotte zegt hij toch: "Goed, maar de boot kan ik niet gebruiken want die zou meteen omslaan in deze storm. Ik zal je door de rivier moeten dragen. Kom maar op mijn schouders."

Eerst is het kind heel licht, maar als hij de rivier verder inloopt wordt het steeds zwaarder. Tot hij midden in de rivier is gekomen. Dan kan hij het kind bijna niet meer houden. Nu wordt hij voor het eerst in zijn leven bang en roept: "het lijkt wel of ik de hele wereld op mijn schouders draag!". "Dat is ook zo", roept het kind in zijn oor, "vandaag draag je degene die heel de aarde in zijn zijn hand houdt".

Hun ogen treffen elkaar. Forus herkent in de ogen van het kind de man van het kruis naar wie hij al zo lang op zoek is. Doodop komt hij aan de overkant, plant de stok waarop hij leunt in de grond, en laat het kind van zijn schouders glijden.

"Voortaan heet je Christo-forus" zegt het kind nog tegen hem, "omdat je Christus over de rivier gedragen hebt", dan is het weg. De volgende dag vinden de reizigers Forus - die nu Christo-forus heet - dood. Zijn stok is een bloeiende boom geworden.

Hans Huitema