Pastor Hedwig Mensink
Adres:	Zilverschoon 2 3405 DD Benschop Telefoon 0348-452424
e-mail:	h.mensink # 3eenheidparochie (punt) nl **
Spreekuur:	telefonisch spreekuur dinsdag na 20.00 uur
vrije dag:

Kennismaking met onze nieuwe jongerenpastor

Per 1 september is Hedwig Mensink benoemd als pastoraal werkster voor het jongerenpastoraat in 3Rivierenland. Zij is getrouwd, heeft een zoon van elf en een dochter van acht, en woont in Benschop. Zij is geen onbekende in de regio want tijdens haar theologiestudie, in 1993-94, heeft zij stage gelopen in IJsselstein.

Kun je iets vertellen over je achtergrond?

Ik ben geboren en opgegroeid in Enschede in een gezin met 4 kinderen. In elke generatie van onze familie was er wel iemand ‘met een roeping’ . Een oom van mij is missionaris in Kenia, een tante zit in het klooster en een neef is als leek verbonden aan een orde. Met mijn oom in Kenia schreef ik altijd. Tijdens mijn studie heb ik in 1992 een half jaar stage gelopen in Kenia, waar ik veel heb geleerd. Je had daar toen de “small christian communities”, vergelijkbaar met de huis- of basisgemeenschappen die je hier nu ook ziet opkomen. Hier ontstaan deze vaak noodgedwongen door de terugloop van het aantal kerkbezoekers, maar in Kenia is het voortgekomen uit de leefomstandigheden en de slechte bereikbaarheid. Meestal was er alleen maar brood om te delen en geen wijn. Je leert enorm relativeren daar.

Ik ben geboren net na de tijd van het Tweede Vaticaans Concilie. Mijn ouders waren kerkbetrokken en ik ben zo met de kerk opgevoed. Ik ben op het kinderkoor gegaan, en toen ik ouder werd heb ik samen met anderen het jongerenkoor opgericht. Van dat koor zijn er drie leden theologie gaan studeren.
In eerste instantie ben ik een opleiding tekenen en handvaardigheid gaan doen aan de Christelijke Lerarenopleiding in Zwolle. Daar kreeg ik ook het vak filosofie en leerde er meer van de Bijbel. Ik wist niets van de Bijbel (zoals veel katholieken) of hoe je daarin iets op moest zoeken, dat interesseerde je niet op de middelbare school.
De liturgiegroep die bij het jongerenkoor hoorde zocht iemand om de omslag van het boekje te tekenen en kwam zo bij mij terecht. Ik ben toen bij die groep aangeschoven om ideeën op te doen. De kennis die ik daar opdeed en de filosofie die ik op school kreeg, begonnen in elkaar te schuiven. Ik ging me er meer in verdiepen en leerde zo mezelf beter kennen (ik was toen 17) en op een bepaald moment wordt je ‘geraakt’. Zo links en rechts voerde ik ook veel gesprekken over theologie.
Op een gegeven moment heb ik de knoop doorgehakt en ben theologie gaan studeren.
Ik heb het wel een hele tijd voor mezelf gehouden. Er waren toen nog niet veel rolmodellen en het idee leefde nog sterk dat je dan non zou worden, wat ik niet wilde.
Ik zou wel zien wat ik er mee ging doen, maar eigenlijk wilde ik altijd al pastor worden. Na drie jaar ben ik er dan toch voor uitgekomen. Ook mijn ouders hebben een omslag moeten maken. Toen ik afgestudeerd was ben ik in Maarssenbroek gaan werken. Dat heb ik 13 jaar gedaan, waarvan de laatste drie jaar in het regioverband Vecht en Venen.

Wilde je altijd al jongerenpastor worden?

Ja, daar heb ik speciaal voor gekozen. Ik heb het zelf altijd heel waardevol gevonden dat ik op die leeftijd terecht kon bij mensen om te praten. Het is een lastig stuk om van kind naar volwassene te groeien. Ik heb een principiële solidariteit naar jongeren toe: er wordt je veel toevertrouwd en je moet achter de jongere staan. Je hebt ook een beroepsgeheim. Er is altijd spanning, soms gaat het om ingewikkelde zaken in de verhouding tussen jongeren en hun ouders.

Nadat mijn dienstverband in Vecht en Venen eindigde, ben ik er één jaar tussenuit geweest. Vorig jaar heb ik les gegeven op het Christelijk Gymnasium in Utrecht. Maar ik verlangde weer erg naar het jongerenpastoraat en het werken in de kerk. Nu heb ik hier in 3Rivierenland een aanstelling voor 12 uur, voor de duur van twee jaar. Daarnaast sta ik nog twee dagen voor de klas.

Heb je al een beetje zicht op de regio?

Ik ben nog maar net begonnen: ik ben gestart in IJsselstein, de volgende week naar Nieuwegein en zo verder. Veel lijkt er hetzelfde; daarom gaan we proberen te clusteren in regioverband.
Het probleem is dat er in de afzonderlijke parochies eigenlijk niet genoeg jongeren zijn en onvoldoende begeleiding. In Maarssenbroek was dat ook zo en daardoor ontstond vanzelf samenwerking in de regio.
Creativiteit spreekt me heel erg aan. Sommige jongeren experimenteren graag en vieren op hun eigen wijze, anderen zijn meer traditioneel, houden van structuur en zijn weer op zoek naar het oude. Het zou me niks verbazen als er op die manier twee geloofsstromingen aan het ontstaan zijn. Er zijn altijd golfbewegingen geweest in de kerk: van groot naar klein, en van naar binnen gericht tot naar buiten gericht.

Er ligt een beleidsplan voor het jongerenpastoraat, wat zijn jouw speerpunten?

Het beleidsplan is heel algemeen. Persoonlijk vind ik het verhaal van de Emmaüsgangers heel toepasselijk voor het jongerenpastoraat. Jongeren maken hetzelfde verhaal mee. De geschiedenis herhaalt zich: ouderen vragen dan: “Ken je dat verhaal niet?” en vertellen jongeren hun verhaal, getuigen en vertellen wat ze daarvan hebben meegenomen. Dat vind ik een patroon dat bij het jongerenpastoraat past: verhalen uit de vieringen gaan mee naar huis en worden hùn verhaal.
In de viering vind ik vier dingen belangrijk: verwoorden, verbeelden, verklanken en bewegen.
Geloofscommunicatie is een sleutelbegrip bij jongerenvieringen.
Dit is de structuur, het kader van waaruit ik werk en dat is een goede gebleken: verhalen, luisteren, en met ze meetrekken. Bij schaalvergroting wordt dat wel lastiger, maar we kunnen gebruik maken van mail, hyves, facebook etc.

Ik ga voor de inhoud. Meedoen met activiteiten, er zijn. Coachen van vrijwilligers heb ik ook jaren gedaan. Ik heb gekeken wat jongeren goed konden en leuk vonden, en dan coachte ik ze om groepen te draaien, maar leerde ze ook simpele dingen als: hoe leid je een vergadering of hoe maak je notulen. Het mooiste is om ieders eigen kunnen in te zetten.

Als jongerenpastor moet je ook bij de actualiteit blijven, je moet weten waar jongeren het over hebben. Ik reis veel met het openbaar vervoer en achter in de bus hoor je veel!
Op maandag ben ik schoolpastor op de Rientjesmavo in Maarssenbroek. Als ik dan op school kom gaat het over wat er in het weekend is gebeurd. Op donderdag geef ik catechese op drie katholieke basisscholen in Maarssenbroek.

Hoe zit het met de inbedding in het pastorale team?

Het team was niet helemaal nieuw voor mij. Bij Bernard Höfte ben ik afgestudeerd en hij heeft mij destijds ook aangenomen. Ook Marion Korenromp kende ik al, Wim Heuver heb ik vanuit mijn stage meegemaakt en Frenk Schyns is ‘mijn eigen pastor’. Alleen Hans Oldenhof kende ik nog niet. Ik kan niet elke vergadering van het team bijwonen, daarvoor heb ik te weinig uren. Ik doe ook alleen het jongerenpastoraat. Maar één keer per maand ben ik bij de teamvergadering, tenzij er wat bijzonders is, en ik ontvang natuurlijk wel de notulen. Ik onderhoud met name contact met de werkvelden waar de meeste raakvlakken liggen: catechese en opbouwwerk.

Is er al iets bekend over jouw presentatie in de kerken?

Daar zijn we nog over in gesprek, maar ik zou graag zien dat het in een jongerenviering gebeurt.

Heb je ook een vaste stek in de regio?

Zo nodig kan ik gebruik maken van de Emmauskerk in Nieuwegein om groepen bij elkaar te laten komen. Verder heb ik op de dinsdag een belavond. Op maandag en donderdag ben ik niet beschikbaar.

Hedwig hoopt hier in 3Rivierenland haar draai te gaan vinden en wij wensen haar veel succes toe in het jongerenpastoraat.

Ineke Brouwer (Hoeksteen, Nieuwegein)
Annemiek Smulders (Samengaan, IJsselstein)