Sacramenten

Onder het begrip sacrament, verstaat men al datgene waardoor God komt tot de mens. Zo gezien staat sacrament tegenover gebed en offer, waarin de mens nadert tot God. In de christelijke theologie geldt in de eerste plaats Jezus Christus, de voltrekker van Gods heilshandelen met de mens, als het sacrament bij uitstek, en de kerk ( ‘Christus onder ons’) als het sacrament van Christus in de opeenvolging der tijden.

Daarnaast worden als ‘sacramenten van de kerk’ in het bijzonder bepaalde kerkelijke handelingen (tekens) aangeduid die het sacramenteel karakter van de kerk in diverse levensomstandigheden zichtbaar gestalte geven. De belangrijkste sacramenten in deze zin zijn de doop en eucharistie. Naast deze twee sacramenten had de vroegchristelijke kerk nog meer liturgische handelingen waaraan sacramentele betekenis werd toegekend.

Sinds de 12de eeuw spreekt men, zoals nog steeds in de Rooms-katholieke Kerk en de oosterse kerken, van een zevental sacramenten: doop, vormsel, eucharistie, biecht, priesterwijding, huwelijk en ziekenzalving.