Een baken in het dorp en in het leven (april 2007)

Als ik op Stille Zaterdag rond 3 uur op de weekmarkt in Vreeswijk mijn fiets parkeer komt Aafke Visser me al enthousiast tegemoet. Ze stelt me voor aan de ploeg van acht die op dit moment de zes kramen ‘bemensen’. Er volgt een rondleiding langs de kramen: de poffertjes op de hoek, de tweedehands boeken en de tweedehands spulletjes. De stemming zit er goed in, de opbrengst vandaag was goed, maar men is blij dat de marktdag weer ten einde loopt.

Daarna bezichtigen we de twee containers in de tuin van de Barbarakerk waar alle spulletjes systematisch opgeborgen worden. “Die containers hebben we zo’n 5 jaar geleden gekregen. We zijn begonnen de spullen in de kelder van het parochiecentrum op te slaan, maar dat was al snel te klein. Toen hebben we een tijdje in een loods van Van Eck gezeten. Maar daar was het altijd vreselijk koud en omdat er altijd veevoer was opgeslagen moeten we altijd erg niezen. We hebben nog een tijdje opslagruimte gehad bij Van Kuijk, aan de overkant, totdat de containers kwamen. Dat was nog een hele klus om die met een hoogwerker hier te plaatsen.” Aafke Visser en Tiny Edelbroek gaan mee naar het parochiecentrum om het verhaal te vertellen.

De beroemde eerste vraag: hoe is het allemaal begonnen?

Aafke: Nadat het restauratiefonds zo’n 8 jaar geleden was opgericht waren er een aantal manieren bedacht om geld in te zamelen. Kees Laagland heeft toen onder andere de leden van het Tussenkoor benaderd en wij hebben toen gekozen voor de tweedehands goederen.
Tiny vult aan: we hebben nu een ploeg van rond de 40 mensen. Eigenlijk hadden we hier met z’n allen moeten zitten. Dan had je kunnen zien wat voor fantastische ploeg het is. Wij zouden niets zijn zonder die club. We hebben heel sterk het gevoel dat we het mét elkaar doen. Al die acht jaar zijn het vrijwel steeds dezelfde mensen. Ik wil ze op deze manier nog eens heel erg bedanken!
De markcommissie bestaat uit Leo Verweij, Jan Boss, Tiny en Frans Edelbroek, Aafke Visser en Stef Kragten, die ook in het bestuur van het restauratiefonds zit.

Donderdagsmarkt
Elke donderdag staan we met één kraam op de weekmarkt in de Dorpsstraat. Om half tien komt Jozephine Visser om met ons de spullen uit te zoeken en te prijzen. De mannen komen dan om 10 uur om de kramen op te zetten. Voor de marktdag hebben we twee teams voor de bemanning: van twaalf tot twee en van twee tot vier. Dan komen de mannen weer om de kramen af te breken.
We proberen het aanbod steeds heel divers te hebben: spelletjes, serviezen, noem het maar op. Maar we pakken elke week andere dozen met spullen, zodat we niet elke week met het zelfde op de markt staan.

Zaterdagmarkt
We staan elke eerste zaterdag van de maand met 6 kramen in de Dorpsstraat. Dan zijn er ook poffertjes en boeken. We volgen een beetje hetzelfde tijdschema alleen de groepen mensen zijn dan veel groter. Jan Boss heeft dan de leiding over het opbouwen en afbreken van de kramen. De tweedehands boeken worden verzorgd door André van Kuijk. Hij zorgt dat de boeken op de markt komen. De onverkoopbare boeken brengt hij naar het ‘oud papier’, zodat dat ook nog wat opbrengt. Frans en Tiny ‘doen’ de poffertjes. We beginnen vrijdag al met het maken van het beslag. We hebben ontdekt dat je het beslag goed in de vriezer kunt bewaren. In heb begin hadden we nog wel eens een strop omdat veel beslag weg moest wanneer het slecht weer bleek te zijn en de omzet laag was.

Speciale markten
Koninginnedag is voor ons altijd een grote klapper. Vorig jaar haalden we duizend euro op met de poffertjes. De tweedehands spulletjes lopen dan wat minder omdat er veel concurrentie is. Dit jaar is er op vijf mei ook een grote manifestatie in Vreeswijk met oude legervoertuigen en zo. Daar verwachten we ook veel van. Vaak staan we ook op de landelijke fietsdag. We staan ook op de braderie. Maar dan komen we niet met de poffertjes, want dat geeft een hoop broodnijd met de commerciële poffertjeskramen.

Ophalen
Een aantal mannen halen de tweedehands spullen bij de mensen op. Wij beoordelen die dan met z’n drie-en. Dingen die kapot of erg vuil zijn doen we weg. Laatst hadden we een frituurpan met het vet er nog in. Dat krijg je niet verkocht. Alle elektrische apparaten worden eerst door ons getest. Veel spullen worden eerst door ons schoon gemaakt en Leo Vrijdag poetst vaak de zilveren en koperen voorwerpen. Hele mooie en grote dingen, zoals schilderijen, halen we er tussenuit voor de veiling. Die worden dan bij Cees Steenman opgeslagen.

Wat kost dat veel vrije tijd! Waar doe je het allemaal voor?
Ha, ha, we willen later vooraan zitten in de hemel!
Tiny: De kerk is een baken in het dorp en voor de schippers op de rivier, maar voor mij ook een baken in het leven. Het gebouw en de gemeenschap die daarbij hoort vertegenwoordigen voor mij een hogere waarde die ik graag wil bewaren. Het gaat om zoveel meer dan dakpannen!
Laatst zag ik een kerkgebouw waarin een modezaak was gevestigd. Het doet me pijn om zoiets te zien en dan denk ik: dat mag in Vreeswijk niet gebeuren.
Aafke: Ik heb veel geschiedenis in de kerk liggen, vroeger in Utrecht en nu hier. Het is voor mij een vertrouwde en veilige omgeving.

Hoe reageren de klanten?
Bij de opening van de markt komen eerst de handelaren om er snel uit te halen wat van hun gading is. Die proberen vaak van de prijs af te pingelen. Later op de dag heb je ook wel mensen die proberen af te dingen, maar meestal betalen de mensen wat meer omdat het voor het goede doel is. Tegenwoordig zijn er ook veel mensen uit Nieuw Vreewijk. Die vinden het leuk om bij het oude dorp te wonen en willen ook graag dat de kerk behouden blijft. Zeker bij de poffertjes hebben we vaak hele gesprekken omdat de mensen moeten wachten tot ze gaar zijn. Ze zeggen dan: “Ik ben niet van jullie kerk hoor, maar…” en dan blijkt toch dat ze heel belangrijk vinden dat we er zijn en open staan voor een praatje.

Na 8 jaar nog steeds geen steigers? Gaat de moed nog niet verloren?
De mensen op de markt vragen dat ook wel eens. “Staan jullie er nou nog? Er gebeurt helemaal niets!” Maar het bestuur van het restauratiefonds legt ons steeds goed uit waarom het verstandiger is om nog te wachten. We hopen echt dat dit jaar de rijkssubsidie afkomt. Maar de stemming lijdt er gelukkig niet onder. We maken ons nu eerst druk met de voorbereidingen voor Koninginnedag. We hopen dan veel hoeksteenlezers te zien!

Paul Nieuwenhuis