Als je je verdiept in wat geloven inhoudt, ontstaat vanzelf diaconie...(maart 2000)

Voor mijn eerste interview in deze serie ging ik op bezoek bij An Bouwman, een vrouw die op vele terreinen actief is als vrijwilligster. Op mijn vraag hoe het begon, antwoordde zij:

"Ik zou het niet eens precies meer weten. De belangstelling is denk ik ontstaan door mijn opvoeding en opleiding. Mijn eerste echte vrijwilligerswerk begon toen ik mijn baan in het onderwijs opgaf om naar Afrika te gaan. Ik werd uitgezonden door een internationale lekenorganisatie die in samenwerking met de kerken zich bezighield op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en maatschappelijk werk.

Toen ik terugkwam uit Afrika, deed pastor Jan Albers een oproep voor lectoren. Dit was halverwege de jaren zeventig. Ik denk dat dit de eerste keer was dat vrouwen zichtbaar actief werden binnen de kerk. Daarna rolde ik van het een in het ander. Ik vond het leuk om naast mijn baan in het onderwijs ook met een andere kant van de maatschappij in aanraking te komen.

Vanuit de lectoren ben ik in verschillende liturgische groepen terechtgekomen. Ik zit nu alleen nog in de tekstgroep van de Nicolaaskerk en ben meer bezig op het terrein van de diaconie. Pastor Tiedink had een keer een preek over de drie pijlers van gelovig bezig zijn: catechese, diaconie en liturgie. Later is er een discussie geweest over de verhouding van die drie tot elkaar. Als je je verdiept in wat geloven inhoudt, ontstaat vanzelf diaconie, denk ik. Van daaruit ga je samen vieren en ontstaat liturgie.

Nu zit ik in de CDC (Centrale Diaconie Commissie), een beleidsgroep die probeert om ideeën over diaconie in de parochie praktisch in te vullen. Van daaruit zit ik weer als vertegenwoordigster in het NVZ (Netwerk van vrijwilligers in de zorg). Dit is een organisatie, gesteund door de gemeente, waar alle organisaties en kerken in vertegenwoordigd zijn die zich met de zorg bezighouden.

Binnen de kerk zit ik in de pastorale bezoekgroep. Dit werk is soms heel zwaar, maar ook waardevol. Je kunt mensen soms door moeilijke tijden heen helpen (al klinkt dit misschien wel vol eigendunk, voegt zij hieraan toe). De afspraak bij dit werk is dat je zelf bekijkt hoe intensief je het doet, en het hangt natuurlijk ook van de situatie af. Een paar keer per jaar bespreken we onze ervaringen in de groep, om daarvan te leren en om elkaar tot steun te zijn. Iedere kerk heeft zijn eigen groep. Deze drie groepen houden samen 2 keer per jaar een contactochtend over verschillende onderwerpen, zoals bijv. 'bidden met mensen' of euthanasie.

Pastor Joep Brosschot heeft ons een cursus gegeven. Dit was heel waardevol en ook nodig, want je komt toch vaak in gevoelige situaties, bijv. waarin iemand een dierbaar persoon heeft verloren.

U bent toch ook betrokken bij de autohulpdienst?

Daar ben ik eigenlijk gewoon in gerold. Ik had een keer aangeboden om af en toe iemand op te halen en mijn naam kwam toen ook op de omslag van de Hoeksteen te staan. Maar op een gegeven moment kon ik dit niet meer behappen. Vanuit de pastorale bezoekgroep kwam de vraag om chauffeurs, om mensen op te halen voor de Nationale Ziekendag. Deze werden toen gevraagd om vaker te rijden en dat loopt nu goed. De chauffeurs zijn een keer uitgenodigd bij een bewonersgroep in Galecop om kennis te maken en dit was heel geslaagd. Ze waren blij dat mensen uit de parochiegemeenschap hielpen om deze (beschermd wonende) mensen in de maatschappij gaande te houden. Inmiddels zijn er 3 tehuizen waarvoor wij rijden. Door het contact met de leiding krijg je een goed begrip naar elkaar toe. Dit is echt een stuk diaconie. Een geloofsgemeenschap vormen doe je samen! Samen gestalte geven aan het kerk-zijn. Anderen te kunnen helpen, iets voor ze te betekenen, geeft jezelf voldoening en motivatie om vrijwilligerswerk te doen.

Verder zit ik ook nog in een soort bestuurtje 'Vrienden van Vluchtelingenwerk Nieuwegein' om aan gelden te komen voor extra's die niet door de gemeente betaald worden. Hier gaat onder andere ook geld van het rijst eten naar toe.

Toen ik eerder kon stoppen met het onderwijs vond ik het leuk om iets in de Wereldwinkel te gaan doen; dit sloot mooi aan bij mijn Afrika-ervaringen. Het is leuk om allerlei links te hebben naar 'buiten'."

Een boeiend gesprek. An zou zeker nog uren door kunnen vertellen, al is ze niet het type, dat het bij woorden laat.

Ineke Brouwer