Je moet meegroeien, niet stil staan (juni 2002)

Annie Marée is haar hele leven al actief geweest als vrijwilliger, naast haar baan in het voortgezet onderwijs. Voor onze parochie is zij al weer 11 jaar actief als vrijwilligster in de werkgroep catechese voor ouderen.

Nee, integendeel, ik heb het er juist innerlijk moeilijk mee gehad om ouderencatechese te gaan doen. Ondanks mijn 82 jaren, voel ik mezelf helemaal nog niet oud. En als je over religieuze zaken praat mag leeftijd eigenlijk helemaal geen verschil maken. Je kunt ook met jongeren over dezelfde onderwerpen praten. Wat echter wel meespeelt is dat veel ouderen een 'shock-ervaring' hebben ondergaan door een sterk veranderende kijk en uitleg van de voorschriften en opvattingen binnen de kerk over bijvoorbeeld het huwelijk, het krijgen van kinderen etc. Bij jongeren spelen deze veranderingen geen rol. Ik heb zelf geen moeite gehad met de veranderingen doordat ik hier altijd in ben meegegroeid, niet in de laatste plaats door mijn dagelijkse omgang met jongeren als docent. Doordat veel ouderen hier toch problemen mee hebben, is catechese voor ouderen wel belangrijk. Zo waren bepaalde zaken vroeger een doodzonde terwijl deze dingen vandaag de dag in een heel ander licht zijn komen te staan of er anders mee omgegaan wordt. Sommigen hebben daardoor het gevoel gekregen door de kerk voor de gek te zijn gehouden.

Wij hebben als werkgroep onderwerpen die waarschijnlijk moeilijk liggen in een thema gewikkeld. Eén keer per jaar besteden wij een ochtend aan een dergelijk thema, en eveneens één keer per jaar is er een hele themadag. In onze heterogene voorbereidingsgroep komen dan alle vragen en problemen waar mensen mee zitten rond dit thema aan de orde. Voorbeelden van thema's die we behandeld hebben zijn: 'de dood', 'Maria', 'moslim en kerk' en komend najaar staat het thema 'engelen' op het programma. Elke tweede maandag van de maand is er een bijeenkomst van de werkgroep die uit 7 mensen bestaat. Ik notuleer ook deze vergaderingen. Gezien de onderwerpen moet je je wel bloot durven geven en vertrouwen in elkaar hebben. We werken goed samen met de Katholieke Bond van en voor Ouderen met betrekking tot de speciale vieringen voor ouderen, die iedere derde donderdag van de maand gehouden worden. Daarom houden we ook onze bezinningsdagen altijd op de derde donderdag van de maand in de Emmauskerk. Doordat Hans Oldenhof zich met deze vieringen bezighoudt en Hans Huitema met de catechese is er wel iets veranderd. Toch is het contact met de K.B.O. goed. De bezinningsdagen zijn echter niet alleen bedoeld voor de K.B.O.-leden maar voor alle ouderen in de Taborparochie.

Er wordt een woord- en communiedienst of een eucharistieviering rond het thema gehouden. Deze is voor alle ouderen van de hele parochie en vindt plaats in de Emmauskerk. Wij zoeken daarbij teksten en liederen, die in het gekozen thema passen. Rondom de viering worden ook voordrachten gehouden over het thema en worden gespreksmogelijkheden gecreëerd. We zorgen verder ook voor de brochures, aankondigingen en afspraken die gemaakt moeten worden. In de Hoeksteen en de Molenkruier wordt van tevoren het onderwerp al belicht.

In het begin kwamen er zo'n 60 tot 80 mensen. De laatste keer waren er 30 mensen de hele dag aanwezig. Er is natuurlijk ook veel verloop gezien de leeftijd van de mensen. Het is wel jammer dat er weinig 'jonge' ouderen bij komen (van boven de 55).

De bedoeling is de mensen ruimte in de geest te bieden om dingen van een andere kant te gaan bekijken. Om het verschil te leren begrijpen in goddelijke en kerkelijke wetten. Dat is best moeilijk, vroeger was de autoriteit van een priester bijv. heel hoog, nu is hij 'een van ons'. Dat is toch een wereld van verschil. Men zit nu vaak met een heleboel 'waarom' en 'wat is waar' vragen. Catechese betekent ook elkaar ontmoeten. Een ontmoeting om samen te praten over deze vragen.

Alles wat je als vrijwilliger doet slaat terug op jezelf, het geeft een stukje geluk en houdt lichaam en geest actief. Ik ben mijn hele leven al actief geweest als vrijwilliger in verschillende katholieke verenigingen, in verschillende parochies in Utrecht. Ik heb gelezen voor blinden en ben lid geweest van het bestuur van de KBO en de Seniorenraad van Nieuwegein. Maar het is toch wel een enorme overgang geweest na mijn pensionering. Ik heb de school heel erg gemist. Een groot deel van de invulling van je leven valt dan weg. Je zoekt dan opnieuw naar een zinvolle tijdsbesteding. Ik voelde me nog helemaal niet oud! Ik ben onder andere filosofie gaan studeren en natuurlijk was er het vrijwilligerswerk.

Ik kwam uit een degelijk katholiek nest, dat zat er gewoon in, al heb ik natuurlijk ook in mijn leven twijfels en teleurstellingen gehad. Het vrijwilligerswerk geeft je naast voldoening ook veel contacten. Je moet alleen niet blijven stil staan maar meegroeien!

Ineke Brouwer