Vasten is "iets uitsparen" voor een ander en ruimte maken voor
Pasen (feb. 2001)
 
Cees en Diny Hes zijn aan het stoppen met de MOV-groep en
Eigen Handen. Maar al snel blijkt dat Cees en Diny nog met allerlei
soorten vrijwilligerswerk binnen en buiten de parochie bezig zijn.
Cees: "Het is alleen jammer dat het niet goed mogelijk is om "wat
minder" te gaan doen, zoals in mijn geval bij de MOV. Al een jaar
geleden heb ik aangegeven dat ik af wil van het vele werk. Maar dan
komt er niemand om een deel over te nemen. Er zit maar een ding op
en dat is radicaal stoppen."
Het "schooltje van Mien"
Ik vroeg hoe ze in het diaconale werk verzeild waren geraakt. Diny
vertelt:
"Mijn zus Mien is op een gegeven moment gaan werken in een schooltje
in de sloppenwijk van Barranquilla, een havenstad in Colombia. Ik
ben toen op zoek gegaan naar een manier om die school in Colombia
te helpen. De eerste keer deden wij dat vanuit de oude school van
Mien in Utrecht, maar daarna zijn we vanuit de Emmauskerk gaan werken.
Samen met
Chrétienne Nibbelke en Truus van der Mark is toen Eigen
Handen opgericht. We zamelden geld in voor Colombia en Willebrord
Jeuken, die in Tanzania werkte."
Die Colombiaanse school, het Collegio Mixo, was opgezet door een
stel idealistische studenten. Later hebben de paters Camillianen uit
Roermond het project overgenomen. Mien heeft de school toen meer richting
gegeven. Maar het zijn nog steeds allemaal idealisten. De hoofdgedachte
is om de mensen in de krottenwijken weerbaarder te maken. Dit moet
vooral bereikt worden door te beginnen met de kinderen. Het is belangrijk
dat zij voldoende voeding, gezondheidszorg en onderwijs krijgen.
De school is begonnen in een leegstaand loodsje. Eerst namen de
kinderen zelf een stoeltje mee van huis. We hebben de afgelopen jaren
gespaard voor heel concrete doelen, zoals de aanleg van WC’s en waterleiding.
Nu is de school uitgegroeid tot een volwaardige school, waar zelfs
middelbaar onderwijs wordt gegeven en dat in een sloppenwijk.
Boos op God
Toen we 25 jaar getrouwd waren hebben we een reis naar Colombia
gemaakt. Daar wordt je wereld behoorlijk op z’n kop gezet. Ik dacht:
"God, wat is dit onrechtvaardig!" Ik was echt boos op God.
Ik vroeg hoe ze omgaan met die boosheid. "We weten diep van binnen
dat God dit niet wil. Etty Hillesum heeft dat ook zo goed onder woorden
gebracht."
Het lijkt zo’n hopeloze taak waarmee je bezig bent. Maar Pater
Cyriel zegt steeds: "onze bijdrage is als een klein druppeltje olie,
die uitvloeit tot een grote vlek. Met vele druppeltjes kan wat bereikt
worden." Maar een mens alleen kan niet de hele wereld helpen. Door
zo’n school te steunen help je toch een hele groep. We proberen te
helpen op basis van betrokkenheid en gelijkwaardigheid. Als aandenken
voor de laatste verkoping van Eigen Handen stuurden ze van de school
geschenkjes naar de werkgroepleden, zoals mooie kralen en maskertjes
die ze zelf maakten. Je denkt dan wel eens: "Ach die mensen hebben
het geld zelf zo hard nodig", maar je moet ook bedenken dat het belangrijk
is dat ze iets terug kunnen geven.
Vastenactie
Nu de 40-dagen tijd weer is aangebroken vraag ik wat de vastentijd
voor hen betekent: Cees antwoordt dat hij goede herinneringen heeft
aan het vastentrommeltje uit zijn jeugd. De huidige vastenactie vindt
hij een mooi vervolg daarop. Vasten: "iets uitsparen" voor een ander,
even stil staan bij de ander en ruimte maken voor Pasen. De MOV-groep
heeft jaren meegeholpen de vastenactie in de parochie te organiseren.
Cees zegt dat het hem aan het hart gaat te moeten stoppen met dit
werk en vraagt me toch nog een oproep te mogen doen voor mensen om
dit werk over te nemen. Het is heel dankbaar werk, maar het is nooit
klaar.
Paul Nieuwenhuis
|
