Onze parochiegemeenschap is vitaal en vol elan
(jan. 2000)
Ook dit jaar gaat de actie kerkbalans weer van start. Er zijn een
paar mensen die zich achter de schermen bezig houden met de parochiefinanciën,
het innen en de verwerking daarvan. Thijs de Jong als penningmeester
van het parochiebestuur. Ineke Overbeek voor de boekhouding en administratieve
verwerking met de computer en al/es wat daar verder bij komt kijken.
Peter Bos denkt als deskundige mee over opzet en organisatie van de
boekhouding. Jan Kolsteeg werkt vele uren heel praktisch mee om gegevens
in de computer in te voeren en helpt bij de boekhouding. Toon ten
Dam ("Jan" voor insiders!) voor de 'lijfrente' en Hans Hoftijzer,
die initiatieven neemt Voor de jaarlijkse actie kerkbalans, met medewerking
van diverse andere vrijwilligers (zoals Adriaan van Heiningen) die
helpen bij de uitvoering.
En natuurlijks de 'lopers' die de enveloppen bezorgen. De redactie
heeft Hans Hoftijzer benadert om iets meer te vertel/en over zijn
eigen praktische 'kerkbijdrage'.
Hoe ben je ertoe gekomen om de Kerkbalans in Nieuwegein te organiseren?
Zeven jaar geleden kwam pastor Frans Overbeek een keer kennismaken
en vroeg mij toen of ik in de parochie vrijwilligerswerk wilde doen.
Hij noemde wat mogelijkheden, en na een korte bedenktijd zei ik 'ja'
tegen een functie in de werkgroep "kerkbalans". Als je je verbonden
voelt met de parochie in Nieuwegein moet je - als het enigszins kan
- ook daadwerkelijk een bijdrage aan de parochie leveren. Dit soort
werk ligt mij wel, vooral vanwege de organisatorische aspecten van
de actie kerkbalans. Het is voor de parochie hoe dan ook van groot
belang, dat er voldoende financiële middelen zijn, om te kunnen doen
wat nodig is om als parochie te kunnen blijven functioneren.
Je merkt niet zoveel van die werkgroep. Wat doen jullie eigenlijk?
Eigenlijk timmeren we maar een keer per jaar aan de weg. De belangrijkste
taak is natuurlijk de organisatie van de actie kerkbalans in januari.
Met de ervaring, die we in de loop der jaren opgedaan hebben, is er
een draaiboek opgesteld dat we ieder jaar gebruiken. Elk jaar doen
we het toch weer wat anders. Als er maar groei in blijft! We beginnen
eind september. Dan bepalen we wat voor soort actie we dat jaar gaan
voeren. Soms grootschalige acties, en een ander jaar wat minder omvangrijk.
Die voorstellen worden dan in het parochiebestuur besproken. Als zij
het goedkeuren, begint de eigenlijke organisatie: enveloppen en folders
bestellen, teksten maken, lopers aanschrijven, enz... De hele actie
wordt in maart afgesloten. Dan kunnen we de resultaten van de actie
bekend maken.
Is dat alles? Als redactie zijn we 10 keer per jaar druk!
(Hans blijft rustig en lijkt zich van dit soort onbegrip weinig aan
te trekken. Hij is ook niet het type dat zichzelf zo belangrijk wil
laten lijken. Hij is erg bescheiden, lijkt het. Maar hij corrigeert
me toch beleefd:)
Je bent er het hele jaar natuurlijk wel mee bezig, maar het meeste
loopt dan vanzelf (via de parochieadministratie). Maar tijdens de
zomer hebben we nog een actie georganiseerd om de ledenadministratie
van de parochie op te schonen (meer actueel te krijgen). Honderden
adressen zijn toen aangeschreven en bezocht om de juiste gegevens
te verkrijgen. En soms schrijf ik een stukje in de Hoeksteen, om de
mensen op te hoogte te houden van de stand van zaken, en te herinneren
aan hun toezeggingen. Zo komt het soms voor dat mensen aan wie ik
mij voorstel, mijn naam ergens van kennen: 'Oh, ben jij dat van die
stukjes in het parochieblad?!'
Je doet dit nu ongeveer 7 jaar. Is er in die tijd veel veranderd?
In grote lijnen is de actie hetzelfde gebleven. Dat is ook niet zo
verwonderlijk want het gaat nog altijd om hetzelfde doel: het innen
van de kerkbijdrage. We proberen natuurlijk wel steeds iets nieuws
te bedenken om de opbrengst te vergroten. Zo hebben we de lijfrente-termijnpolis
aangeprezen. Toon ten Dam houdt zich daar vooral mee bezig, want dat
is een verhaal apart, waar de notaris ook bij nodig is. In die jaren
zijn we ook steeds meer gebruik gaan maken van de computer. Daarmee
kunnen we verschillende groepen in de parochie speciaal benaderen.
Zo zijn er mensen die de Hoeksteen lezen, maar niet meedoen aan de
kerkbalans. Of ze trouwen in de kerk, maar hebben nog niet gedacht
aan een jaarlijkse vaste bijdrage aan 'hun kerk'. Ouders die een kind
laten dopen, worden gevraagd om een vast bed rag toe te zeggen zodat
hun kind later, als het groot is, ook nog een kerk kan vinden.
We hebben een prima administratie in onze parochie, voor menig
andere parochie in ons bisdom een voorbeeld. Dat kost veel tijd. Het
is de grote verdienste van de parochieadministratie dat ons bestand
van parochianen zo betrouwbaar is en goed wordt bijgehouden. Maar
zij kunnen niet ruiken, wanneer mensen verhuizen. Ais mensen wijzigingen
niet doorgeven aan de parochie, levert dat allerlei vervelende situaties
op. Soms blijkt iemand overleden, zonder dat de parochie daarvan iets
gehoord heeft. Het is uiterst pijnlijk als je met de actie kerkbalans
zo iemand nog aanschrijft. Dat mag niet gebeuren, maar is soms een
kwestie van onwetendheid. We proberen dat te voorkomen.
Dit soort werk moet wet gebeuren, anders kan de parochie niet
zorgen dat 'de kerk' er is op momenten dat mensen de kerk zoeken.
Wat zoek jij zelf in de kerk?
Het belangrijkste vind ik in de kerk, dat de boodschap van ons geloof
zó gebracht wordt, dat het aansluit bij de werkelijkheid van alledag.
Als je dat niet meer ervaart, gaat die boodschap 'zweven' en verwordt
het tot een relikwie. Voor mij gaat geloven verder; het moet landen,
neerdalen in de realiteit van deze tijd. Gelukkig gebeurt dat hier
in Nieuwegein ook; onze parochiegemeenschap is best vitaal en vol
elan. Kijk maar wat er allemaal gedaan wordt. Dat geeft mij de impuls
om in de werkgroep kerkbalans mijn steentje bij te dragen. Dan kan
het geloof in mensen verder groeien en doorgegeven worden aan de volgende
generaties.
Frans Overbeek
|