Ik werk liever met mijn handen… (mrt. 2005)

Deze aflevering is Lieke van Rossum aan het woord, een vrouw die als stille harde werker op de achtergrond al heel veel jaren allerlei vrijwilligerswerk verricht voor de Emmauskerk.

Ik heb begrepen dat je heel veel verschillende dingen doet. Wanneer en waarmee is het begonnen?
Ik weet niet meer wanneer ik precies begonnen ben met het vrijwilligerswerk, dat zal waarschijnlijk na de Eerste Communie van mijn oudste dochter geweest zijn, die nu 30 is. In 1977 zijn we hier komen wonen, ik denk dat het ongeveer in '83 geweest is. Dus al ruim 20 jaar geleden…
Ik zat in eerste instantie bij de koffiegroep van de Emmauskerk, toen Cor Spithoven nog pastor was. Hij vroeg me of ik ook bij de schoonmaakgroep wilde komen helpen. Zodoende ben ik daar ingerold. Van beide groepen ben ik hoofd geweest en ben daar eigenlijk gewoon in blijven hangen. Op een gegeven moment ben ik ook de was gaan doen en doe dat nog steeds.
Met koffieschenken ben ik inmiddels gestopt. Ik werd steeds gebeld als er iemand uitviel, en moest dan iedere keer weer wat zien te regelen. Dat begonnen ze thuis ook vervelend te vinden en daarom ben ik ermee opgehouden.
Het schoonmaken doe ik nog steeds, één keer in de zes weken, en ik zorg ook voor 'lief en leed' van die groep. Een paar jaar heb ik ervoor gezorgd dat de mensen van de schoonmaakgroep een presentje kregen met Kerst, dat bracht ik dan persoonlijk. We deden dat eerst uit ons 'lief en leed' potje, maar later hebben we het geld daarvoor gevraagd aan Ton v.d. Broek (voorzitter cie. Kerkcentrum), omdat het eigenlijk raar was om iedereen een presentje van eigen geld te geven.
De schoonmaakgroep bestaat momenteel uit ongeveer 20 mensen. Het zijn bijna allemaal ouderen, waaronder ook enkele heren; de oudste is 77 jaar. Sommigen doen het werk al 25 jaar. We werken met 6 groepjes van 2, soms 3 personen. Anderen komen alleen helpen met de grote schoonmaak. Eén keer in de zes weken ben je aan de beurt en ben je zo'n 2 à 3 uur bezig om de rommel op te ruimen, te stoffen en te zuigen.
Drie keer per jaar houden we grote schoonmaak: na Kerst, na Pasen en na de grote vakantie. Dan komt iedereen bij elkaar en is er ook gebak.

Ik heb ook nog een poosje in het Liturgisch beraad gezeten, van elke groep zat daar toen het hoofd in. Toen Joep Brosschot kwam, werd de structuur anders en heb ik dat aangegrepen om daarmee te stoppen. Ik werk liever met mijn handen dan dat ik vergader.
Een andere activiteit is het rondbrengen van de dienlijst van de Emmauskerk. Dit is het maandelijkse rooster voor misdienaars, kosters, schoonmakers, crèche en koffiegroep.
Joop van Dorland maakt het, brengt het bij mij en ik kopieer het en bezorg het bij de mensen thuis. Vroeger deed ik alles op de fiets, maar sinds ik één dag in de week oppas op mijn kleinkind van een half jaar oud, doe ik alles lopend achter de kinderwagen.
Ook bezorg ik op die manier de Hoeksteen, neem soms de post mee van het kerkcentrum als ik er toch ben, of breng de acceptgiro's van de actie Kerkbalans rond als ik daarvoor gevraagd word.

Zo te horen is je week aardig vol gepland!
Ja, en ik heb ook nog drie werkhuizen en naast mijn eigen kleinkind nog andere oppaskinderen! Regelmatig haal ik bovendien het oud papier op van de Emmaus en neem dit mee naar de school van mijn oppaskinderen. Ook de lege flessen breng ik geregeld weg.
Andere dingen die ik nog heb gedaan: cake en appeltaart bakken voor Eigen Handen (dat inmiddels opgeheven is). Ik deed dat ook het hele jaar door op bestelling, en vroeger ging een gedeelte van de opbrengst daarvan naar Eigen Handen. Nu wordt me nog heel af en toe gevraagd om iets te bakken.
Daarnaast hebben ze me ook een paar keer gevraagd om als begeleidster mee te gaan met het uitje van de misdienaars en koren.
En verder heb ik in 1995 het feest voor de Emmausvrijwilligers mede georganiseerd, evenals de fietstocht bij het 10-jarig bestaan van de Emmaus. Ook daarvoor heb ik gebakken.

Hoe houd je het zolang vol?
Je blijft vanzelf hangen, er zijn moeilijk vrijwilligers te krijgen en daarbij komt dat ik moeilijk nee kan zeggen…
Terwijl het schoonmaakwerk niet echt dankbaar werk is, als je ziet hoe het er soms uit ziet…….. terwijl je kort daarvoor nog je best er op hebt gedaan!

Ineke Brouwer