De parochiaan moet centraal staan! (okt. 2005)

Zoals iedereen in het parochieblad Hoeksteen heeft kunnen lezen, krijgt de samenwerking in de regio steeds meer vorm. Op 6 september 2005 heeft de ondertekening van het samenwerkingsverband "Drie Rivierenland" plaatsgevonden en op de parochieavond heeft u kunnen vernemen wat dat voor u als parochiaan gaat betekenen.
Iemand die nauw bij betrokken is bij alle voorbereidingen, is Riet Hoftijzer- van de Walle, voorzitter van de commissie regionalisering en profilering.

Hoe bent u in de commissie terecht gekomen?
Ongeveer anderhalf jaar geleden ben ik gevraagd om deel te nemen aan de commissie als objectief voorzitter. De commissie zelf is al zo'n drie jaar geleden opgericht en bestond toen uit vier leden: een vertegenwoordiger van het bestuur (José Schults), van het pastoresteam (Hans Huitema), de kerkcommissies (Bert Martens) en liturgie (Gerard Rouwhorst).
Ik had daarvóór (zo'n acht jaar geleden) al eens in een beleidscommissie gezeten die de samenvoeging van de drie kerken voorbereidde. En heel lang geleden ben ik ook betrokken geweest bij de kindernevendiensten. Vandaar dat ze mij kenden.
Mijn motivatie om ja te zeggen tegen het verzoek om voorzitter te worden is dat ik het belangrijk vind dat je op die manier iets kunt betekenen voor de kerkgemeenschap waar je deel van uit maakt. En het onderwerp sprak me ook erg aan.

Wat was de opdracht voor de commissie?
Van de parochievergadering hebben we de opdracht gekregen om te onderzoeken wat er mogelijk is, wat de eigen capaciteiten van de parochie zijn en wat de regionalisatie gaat betekenen voor onze parochie. Naderhand is er regionaal een stuurgroep opgericht voor het tot stand komen van de regionalisatie en het opstellen van de Samenwerkingsovereenkomst, waarin alle parochies vertegenwoordigd zijn. De Taborparochie is hierin vertegenwoordigd door een lid van het parochiebestuur, die de commissie informeert over de voortgang in de regio. Onze commissie heeft de taak om de gevolgen van de regionalisering en de veranderingen hierdoor voor de Taborparochie duidelijk te krijgen, acties op te starten en zonodig te begeleiden. Ook de informatievoorziening naar de parochianen is een belangrijk facet hierbij. Daarom heeft onze commissie de parochieavond van 28 september over de regiovorming georganiseerd.
Aangezien de commissie breed samengesteld is, kunnen we de veranderingen vanuit verschillende invalshoeken bekijken.
Heel belangrijk vinden wij dat de parochiaan centraal moet staan en aan zijn trekken moet komen binnen die nieuwe vorm. Wij bewaken ook dat niet andere belangen de boventoon gaan spelen. Ons doel is de parochiaan! Mijn taak als voorzitter is het dit doel voor ogen te blijven houden.
Er moest duidelijkheid komen over de plek van de pastor en hoe het contact moet verlopen. Er komt een pastoraatsgroep per parochie, die de spil van de parochie gaat vormen.
In het hele samenwerkingsgebied blijven een aantal pastores over: naast degenen uit de Taborparochie is er alleen in Benschop nog een pastor, de rest is gestopt of stopt binnenkort om verschillende redenen. Wel zijn er vacatures, die hopelijk snel ingevuld gaan worden.
De nieuwe situatie zal voor iedereen de eerste tijd een wennen worden.

Op 6 september is de ondertekening van het samenwerkingsverband geweest en per 1 januari 2006 gaat de samenwerking echt van start. Dat betekent voor de commissie dat de activiteiten voor het tot stand komen van de regionalisering afgerond zijn. In de komende parochievergadering zullen we dit melden en een eindverslag geven.

Bestaat niet het gevaar dat mensen zich nog minder betrokken gaan voelen als het zo grootschalig wordt?
Daar ben ik wel bang voor, maar we hadden geen keus wat betreft de schaalvergroting, het was een opdracht van het bisdom. Er dreigt een tekort aan pastores en dat zal de komende jaren alleen maar groter worden, verwacht ik. In deze schaalvergroting is het dan ook belangrijk dat iedere parochie zijn eigen identiteit behoudt en daarom stellen we de parochiaan centraal.
Samenwerken biedt echter ook veel nieuwe kansen en uitdagingen. Het voordeel van samenwerken is dat je de kennis van anderen kunt gebruiken, ook administratief heeft het zeker voordelen.
Ik ben heel benieuwd hoe het er over zo'n tien, vijftien jaar uit zal zien.

Ook onder vrijwilligers zie je vergrijzing; blijven er straks wel voldoende mensen over om alles draaiende te houden?
Er is een tijdje geleden een enquête gehouden door de liturgie groep over hoe de liturgie in de kerken van de Taborparochie beleefd wordt en ook is er gevraagd naar de wensen op dit gebied. Als commissie hebben wij daar ook naar gekeken. De leeftijd van de mensen die de vrijwillligersfuncties in moeten vullen, baart ons wel zorgen. De gemiddelde leeftijd is vrij hoog. We moeten daar op inspelen en kijken hoe we meer jongeren binnen de kerk kunnen halen. Ook al is dit geen makkelijke opgave, we moeten dit prioriteit geven om op langere termijn continuïteit te kunnen blijven bieden.
De zorg voor voldoende vrijwilligers blijft een punt van grote aandacht. Er is nog genoeg te doen!

Ineke Brouwer