De interactie tussen de spirituele en de sociale functie van
de kerk is essentieel (nov. 1999)
 
Je hebt vrijwilligers, die al heel lang 'meedraaien' en helemaal
nieuwe. Maar ook vertrouwde gezichten in een nieuwe functie. In de
tijd van pastor Brosschot kreeg het Kerkbestuur een Vice-voorzitter,
die de dagelijkse leiding over het bestuur had. De eerste was Dhr.
Ton van Liefland, die dit bijna vijf jaar heeft gedaan, maar om gezondheidsredenen
moest stoppen. Na lang zoeken is een nieuwe gevonden, die we hier
aan u voorstellen. Waar ken ik u toch van, u hebt zo'n bekend gezicht?
Ik ben al zo'n 25 jaar actief in deze parochie, en wel als organist.
Enkele jaren nadat ik (in 1967) met Thea in Vreeswijk ben komen wonen,
kwam pastoor van den Berg er achter dat mijn hobby 'pianospelen' was.
Dat leidde tot een aantal keren invallen als organist in de Barbarakerk.
Later werd dat een vastere routine, toen er vieringen plaatsvonden
in De Rank (Zandveld), waar we toen te gast waren. Sinds de inwijding
van de Emmauskerk ben ik de vaste organist van het Emmauskoor. Het
is werk dat ik graag doe omdat ik steeds weer ervaar dat muziek een
bijzondere bijdrage aan de eredienst kan leveren. Het is echter ook
werk waardoor je niet zoveel in contact komt met anderen, behalve
dan met de voorganger, het koor en de dirigent.
Dat deed u naast uw werk, neem ik aan?
Ja, ik had het - net al zoveel anderen - een drukke baan (universiteit
Utrecht, conservatorium Den Haag) en nog een aantal bestuursfuncties.
Dan blijft er niet zo veel tijd meer over, maar het breekt me nu toch
een beetje op. In december vorig jaar vroeg pastor Heuver me of ik
vice-voorzitter van het kerkbestuur (inmiddels parochiebestuur) wilde
worden. Ik had er geen flauw idee van wat die taak inhield, maar na
enige informatie ingewonnen te hebben, heb ik besloten die functie
te aanvaarden. Ik ben van mening dat je als lid van een bepaalde gemeenschap
in principe positief op een dergelijk verzoek vanuit die gemeenschap
moet reageren. Verder speelde daar ook in mee het feit dat ik actief
ben in een service-organisatie (Rotary) van vrijwilligers die zich
ten dienste willen stellen van de samenleving. Daar zijn we dat ook
gewend. Als je lid bent van zon club, moet je van tijd tot tijd ook
een actieve bijdrage leveren, en het niet altijd laten neerkomen op
dezelfden. Dank zij de FPU (zoiets als VUT) heb ik nu wat meer tijd
gekregen, en heb ik deze taak op me genomen.
En? Bent u al wat ingewerkt? Hebt u al wat indrukken?
Mijn benoeming is officieel op 1 augustus 1999 ingegaan. Sinds
het voorjaar ben ik druk bezig me in te werken, door vergaderingen
en andere bijeenkomsten bij te wonen en te leiden, door te lezen en
door te proberen de betekenis van alle afkortingen die in zwang zijn
van buiten te leren. Ik moet er wel begrip voor vragen dat het toch
nog enige tijd zal duren voor ik me echt ingewerkt kan noemen. Daarnaast
gaat mijn werk als organist natuurlijk gewoon door. Ik ben op een
bijzonder moment binnen gekomen, zo vlak na de fusie tot één parochie
en de nieuwe opzet van de organisatie. Misschien is dat wel een voordeel
want mijn eerste indruk was er een van een nieuw elan en van vitaliteit,
naast natuurlijk onzekerheid. Dat nieuwe elan biedt prachtige kansen
voor datgene wat voor mij essentieel is in de kerk, de interactie
tussen de spirituele en de sociale functie, waardoor de combinatie
van die twee functies veel meer is dan de simpele optelling ervan.
Ik wil mij er graag voor inzetten dat die kans optimaal benut wordt,
want dat zal de geloofwaardigheid van en daardoor het perspectief
voor de kerk in de komende eeuw bepalen.
We wensen Stan Tempelaars succes toe in zijn nieuwe functie, en
hopen dat hij de komende jaren het Parochiebestuur en de Parochievergadering
net zo voortreffelijk zal weten te begeleiden, als wij dat van hem
achter het orgel gewend zijn. Dan zit er zeker een hoop muziek in!
F. Overbeek
De heer Stan Tempelaars is op 1
augustus 2010 overleden
|
