De kunst is jongeren te blijven boeien! (okt. 2002)

In november ontvangen weer een aantal jongeren in onze parochie het Vormsel.

Reden voor de redactie om eens een interview te houden met iemand die de jongeren begeleidt bij de voorbereiding. Zo kwam ik terecht bij Teunnie Verwey, actief op meerdere fronten (ze is ook lectrice en coördinator van de misdienaars), maar met name bij de vormelingen.

Hoe kwam je bij de Vormselgroep terecht, wat trok je daarin aan?

Vijf jaar geleden ben ik zelf gevormd, samen met mijn dochter. Van huis uit was ik Nederlands Hervormd, maar op een gegeven moment zocht ik naar een diepere invulling. Mijn man is katholiek, de kinderen zijn gedoopt en deden hun Eerste Communie en daardoor raakte ik betrokken bij de katholieke kerk. Ik heb toen de cursus ''Inleiding tot het katholieke geloof" gevolgd bij Hans Huitema als voorbereiding op mijn Vormsel. Dat is een heel leerzaam en ook intensief jaar geweest.

Met de Vormselgroep draai ik inmiddels al zes jaar mee; het eerste jaar liep ik mee met Lien Hazendonk, die graag nieuw bloed in de groep wilde hebben. Bij de Barbara werk ik nu samen met Marian ten Dam.

Is het niet moeilijk om jongeren betrokken te houden bij de kerk?

Het speelt bij heel veel jongeren dat ze moeilijk mee te krijgen zijn. Ze vinden het saai, zitten in een moeilijke leeftijd waarin ze nog niet precies weten wat ze willen. In eerste instantie hoor je bij de eerste bijeenkomst dan ook veel: "mijn moeder heeft me gestuurd". Maar gaandeweg merk je dat ze het toch wel leuk gaan vinden en dat het ze gaat interesseren. Het is alleen de kunst om ze op de goede manier aan te pakken, ze uit die negatieve, ongeïnteresseerde houding te halen door ze te stimuleren ook hun mening te geven en duidelijk te maken dat ze niet bang hoeven te zijn om fouten te maken. Na de tweede of derde bijeenkomst zie je ze dan toch wel veranderen: ze gaan meer nadenken en raken geïnteresseerd. Tot nu toe is er in de jaren dat ik meedraai er slechts één geweest die er uiteindelijk voor koos om niet het Vormsel te doen. Bij het tweede deel van de voorbereiding, na de zomervakantie, is zij afgehaakt. Zij vroeg toen wel aan mij: ben je niet boos? Maar ik heb haar toen duidelijk gemaakt dat zij haar eigen keuze moest maken en dat je altijd je Vormsel nog kan doen als je dat wilt, hoe oud je ook bent. Ik heb haar toen verteld dat ik zelf ook nog niet zo lang geleden het Vormsel heb gedaan. Ik hou graag de deur open en zeg dan liever tegen ze: nu hoeft het nog niet, maar hou het in je achterhoofd: als je op zoek bent naar een stukje invulling / verdieping in je leven, dan kan het altijd nog!

Hoe houd je het leuk voor jongeren?

Door te proberen steeds iets anders te bedenken, zorgen dat je met de tijd mee gaat. De laatste jaren raakten we een beetje in een slapende positie. Jongeren horen dan van anderen dat er niet zoveel aan is en blijven weg.

We gingen jaren een dagje met ze naar de Heilige Land Stichting, maar afgelopen jaar zijn we naar Zutphen geweest, naar 'Expeditie 2000', een dag die door het bisdom Utrecht georganiseerd was. Deze dag was heel geslaagd. Ze konden er leuke dingen doen. Het was een heel eigentijds gebeuren. Er was bijvoorbeeld het schaakspel van de vrede, moderne muziek en ze mochten zelfs op stelten in de kerk lopen! Dan zie je heel verbaasde gezichten dat 'kerk' ook leuk kan zijn. We hebben trouwens niet het hele traject doorlopen dat bij Expeditie 2000 hoorde, maar hebben verder onze eigen voorbereiding gevolgd.

We proberen samen in het overleg leuke dingen te bedenken om te doen. Vorig jaar hadden we bijv. een spannende film over de mantel van Jozef. Een moderne, musicalachtige film.

Je merkt ook dat er bij 7 van de 10 jongeren thuis weinig gebeurt op het gebied van bijbel-verhalen lezen.

Iedere zondagochtendbijeenkomst hebben wij een thema. We lezen dan een stukje uit de Bijbel en stellen daar vragen over. Ze krijgen van ons dan een klein beetje huiswerk mee (ze moeten van school al zo veel) en we leren ze discussie te voeren hierover. Je moet ze veel blijven stimuleren.

Wat je ook merkt is dat jongeren een bepaalde schaamte hebben om te vertellen dat ze bij de kerk horen en het Vormsel gaan doen, zeker wanneer ze in de brugklas zitten. Dan is het helemaal niet stoer. Ik maak ze dan wel duidelijk dat ze het altijd moeten vertellen tegen ons als ze hiermee gepest worden op school. Dan kunnen we daarover praten.

Wat vinden de jongeren het leukst / interessantst aan de voorbereiding?

Dat zijn de donderdagavondbijeenkomsten over bijv. het Tienerproject, de kerkcommissie, het gesprek met de Pastor en Vormheer. Bij de vragen die dan naar boven komen sta je soms met je oren te klapperen! Om twee voorbeelden te noemen: Bent U ook wel eens verliefd geweest? of Mist U niks in U leven, in een dergelijk leven als van U mis je toch een hoop?

Twee jaar geleden zijn we met de groep bij Kardinaal Simonis thuis geweest. Dat vonden ze ook heel leuk. Hij weet de jongeren toch op een bepaalde manier te boeien, dat merkte je ook op 'Expeditie 2000'.

De zondagbijeenkomsten willen we een andere invulling gaan geven. We hopen dat we ze daarmee toch meer kunnen gaan boeien. Ze moeten worden aangemoedigd zelf meer naar voren te komen en mondiger te worden.

Met het Vormsel sluit je een periode af. Ze krijgen dan van ons een rugzak met bagage mee en moeten zelf maar zien wat ze er mee doen, of ze ook de weg van de kerk gaan bewandelen.

De meesten zie je toch wel regelmatig terug in de kerk, al is het niet iedere maand. Vooral met hoogtijdagen.

Gaan er veel jongeren door naar het Tiener-project?

Nee, dat wordt steeds minder. Vorig jaar waren dat er van onze groep maar drie. Probleem is ook dat jongeren tegenwoordig zoveel andere nevenactiviteiten hebben, dan is er toch minder animo om ook nog aan activiteiten van de kerk deel te nemen. Het valt ook niet mee om gastouders te krijgen. Je moet er feeling voor hebben en er veel energie in steken om ze te kunnen blijven boeien. Sommigen zie je wel weer terug bij het Jongerenkoor.

We willen jongeren graag bij de kerk houden en zijn aan het zoeken naar manieren om het voor hen aantrekkelijk te maken. We zijn bijvoorbeeld bezig met het organiseren van een speciale jongerenviering, die een hele happening moet gaan worden.

Wat zijn jouw beweegredenen om dit werk te doen?

Ik vind het belangrijk om jongeren erbij te houden. Ik wil ze graag stimuleren daarin. Doordat ik me er zelf meer in verdiept heb en doordat we samen dingen uitzoeken als er vragen zijn die ik niet direct kan beantwoorden, probeer ik ze een stimulans te geven. Ieder jaar heb je weer andere jongeren, daardoor blijft het altijd boeiend en blijf je er vanzelf mee doorgaan. Dit jaar hebben we ook twee broers die meedoen met de voorbereiding maar uiteindelijk hun Vormsel op de Antillen ontvangen.

Het is de moeite waard ook al zijn er soms maar weinig jongeren die meedoen. Maar al doe je het maar voor twee, dan nog vind ik dat je er mee door moet gaan!

Ineke Brouwer