Op de knieën voor de kerk (apr 2004)
 
Na afloop van de woensdagmorgen-viering op Aswoensdag spreek ik
met de 4 heren van de tuingroep van de Barbarakerk: André van Dorst,
Ben Olthof, Johan Goes en Harry Goes.
Ben steekt meteen van wal en vertelt dat hij in 1988 bij de tuingroep
is gekomen toen het hek langs de Koninginnenlaan en de Dorpsstaat
moest worden opgeknapt. Dat was een enorm karwij, waarbij wel zo'n
25 vrijwilligers betrokken waren. Pastor Albers heeft hem toen gevraagd
om bij de tuingroep te komen.
André vult aan dat hij bij de tuingroep kwam toen hij gepensioneerd
werd. Pastor Albers had in die tijd een moestuin. Tuinieren was en
is de lust in zijn leven. Als kleine jongen al werd hij door zijn
vader in de tuin aan het werk gezet.
Harry is bij de tuingroep gekomen toen ze hem eens vroegen te helpen
met het snoeien van de heg voor Allerzielen. Het was een hele klus
maar gezellig. De zwaarste klus was een jaar of 2 geleden toen de
heg langs de Beatrixstraat is schoon gemaakt. Dat was een hele verwaarloosde
boel. Maar na afloop kregen we heel wat complimentjes van buurtbewoners,
dat het zo netjes was opgeknapt.
Vroeger was er een aparte tuingroep en kerkhofgroep, maar zo met
elkaar werkt het eigenlijk veel beter. Maar we zouden er best nog
een paar mensen bij kunnen gebruiken. Vooral de inbreng van een paar
dames lijkt ons een goede aanvulling.
Hoe groot is het terrein eigenlijk en wat moet er allemaal gebeuren?
Nou het is een flink terrein; al gauw zo'n ¾ hectare. We doen de bloemperken
planten, de grasperken bijhouden, heggen snoeien, onkruid in de straat
uitkrabben (we zitten dan op de knieën voor de kerk) en grind harken
(rijven zeggen sommigen). In de herfst bladeren ruimen en na een storm
afgewaaide takken verwijderen. Maar als er geen sneeuw te ruimen is,
is er een winterstop van 2 maanden.
Op het kerkhof zijn pas tegels gelegd. Soms moeten grafmonumenten
rechtgezet worden als de grond is verzakt. Harry vertelt dat hij ook
de graven delft waarin de overledenen zullen worden neergelegd. Hij
vertelt er meteen bij dat dát geen vrijwilligerswerk is. Hier krijgt
hij een vergoeding voor. Het is een flinke klus. Je moet toch 5 kuub
zand wegzetten.
Als we over het kerkhof lopen ligt alles er mooi en vredig bij, bedenkt
met een laag sneeuw. Harry wijst het graf aan van zijn ouders en van
zijn grootouders.
Wat betekent Pasen voor jullie?
Ha! Als je bedoelt of er wel eens eentje opstaat uit het graf? Nee
dat gebeurt niet. Maar met Pasen bezoeken veel mensen de graven en
het is goed als alles er mooi bijligt. Dat we laten blijken dat we
de overledenen niet vergeten zijn is ook heel belangrijk.
 Wat
zijn de plannen voor het komende seizoen?
Harry toont ons het beplantingsschema dat ze nu aan het bediscussiëren
zijn. De grote composthoop moet worden opgeruimd. Die ligt er als
zo'n jaar of 7. Ze hebben ook pas een haag gezet van overgebleven
kerstbomen. Dan is de container van het restauratiefonds wat meer
aan het zicht onttrokken. Ze tonen me de aanplant van nieuwe buxusstruiken.
Elk jaar worden er met Palmpasen "palmtakjes" geknipt van de buxusstruiken.
Elk jaar zijn dat zo'n 5000 takjes bestemd voor de drie kerken, de
Geinsche Hof en soms ook voor Vianen en andere parochies in de buurt.
Paul Nieuwenhuis
|
